MANEVİ DEĞERLERİMİZE SALDIRI OLDUĞUNDA NASIL TEPKİ VERMELİYİZ

ARKADAŞLAR BAŞTA BEN OLMAK ÜZERE DİNİMİZE VATANIMZA MANEVİ DEĞERLERİMİZE SALDIRI OLDUĞU ZAMAN HEMEN TEPKİ VERİYORUZ ACABA DOĞRUMU YAPIYORUZ BUNU YAPMAKLA BAKIN NELERE SEBEP OLUYORUZ1-) Manevi değerlerimize küfredenin amacı bize psikolojik taciz(mobbing) yapmaktır. Bu tacizden kurtulmak için her konuda olduğu gibi bu konudada kurana baksak sorunu çözeriz bakınz Rabbimiz ne buyuruyor
ALLAH(CC) BUYURUYORKİ CAHİLLER SİZE LAF ATTIKLARINDA CEVAP VERMEYİP SELAMETLE DEYİP ÇEKİP GİDERLER
AYET: (Furkan -63)Rahmân’ın kulları, yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürüyen kimselerdir. Cahiller onlara laf attıkları zaman, “selâm!” der (geçer)ler.
AYETİN TEFSİRİ
Cahiller, yani kendini bilmezler, edepsiz güruh onlara laf attığı zaman “selam” derler. Selametle neticelenecek söz söyler, yahut “selametle” derler. Onlar ciddilikleri, vakurlukları, kararlılıkları ve içlerindeki büyük ideallerle uğraşıyor olmaları nedeniyle ahmakların ahmaklıklarıyla, kendini bilmezlerin beyinsizlikleriyle ilgilenmezler. Akıllarını, vakitlerini ve emeklerini beyinsizlerle, ahmaklarla tartışmakla, onlarla kavga etmekle, dalaşmakla uğraştırmazlar, boşuna harcamazlar. Aptallarla beraber olmaktan, gereksiz davranışlarda bulunmaktan uzak dururlar. Bu tip kimselere yumuşak sözlerle karşılık verirler. Güçsüz olduklarından değil elbette tenezzül etmemekten; çaresizlikten değil üstünlük duygusundan dolayı yumuşak davranırlar. Boş şeylerden, aptalca işlerden daha önemli, daha onurlu ve daha üstün değerlerle ilgilenen, onurlu bir insanın vaktini ve emeğini uygun olmayan bir işte harcamasını istemedikleri için yumuşak sözlerle karşılık verirler. (Elmalılı, Hak Dini, V, 3612; Seyyid Kutub, Fî Zılâl, V, 2578)
2-) Manevi değerlerimize küfredenleri dinler ve cevap verirsek boş işlerle uğraşmış oluruz Çünkü onlara cevap vermenin boş iş olduğunu Rabbimiz söylüyor . Allah(cc) boş işlerle uğraşmayı yasakladığ halde onlara cevap vererek Allahın bu emrini yapmamış oluruz وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَۙ
ALLAH(CC) BUYURDUKİ ONLARKİ BOŞ VE FAYDASIZ ŞEYLERDEN YÜZ ÇEVİRİRLER
AYET: (Müminun- 3)Onlar ki, boş ve yararsız şeylerden yüz çevirirler,
3-) Manevi değerlerimize küfredenlerin sözlerini yorumlayarak paylaşarak tepki vererek bedava reklamını yapmış oluyoruz. Bu kişileri taraftarlarına tanıtmış reklamını yapmış taraftarlarından aldığı maddi ve manevi güçle manevi değerlere daha büyük cesaretle, fazlalaştırak işemesine sebep oluruz.
Nitekim Resulullah(sav) şöyle buyurur
HADİS: "Müslümanların ayıplarını, gizli hallerini araştırmaya çalışırsan, onları ifsâd eder veya ifsâda yaklaştırmış olursun." (Ebû Dâvûd, Edeb, 37) buyurmuştur.
4-) Manevi değerlerimize küfredenlerin etkisinde kalınabilir. Biz kalmasak bile paylaştğımız kimseler etki altında kalabilir nitekim Kuran-ı Kerim bizi bu konuda uyarıyor.
ALLAH(CC) ALLAHIN AYETLERİNİN İNKAR EDİLDİĞİNİ ALAYA ALINDIĞINI DUYDUĞUNUZ ZAMAN ONLARLA OTURMAYIN OTURURSANIZ SİZDE ONLAR GİBİ OLURSUNUZ
AYET: (Nisâ, 140)Şüphesiz ki (Allah), Kitap’ta size (şu hükmü) indirdi: Allah’ın ayetlerinin inkâr edildiğini ve alaya alındığını duyduğunuz zaman, başka bir söze dalıncaya kadar onlarla beraber (aynı mecliste) oturmayın. (İnkâr etmeden ya da konuyu değiştirmedikleri hâlde aynı ortamda oturursanız) şüphesiz ki siz de onlar gibi (kâfir/müşrik) olursunuz. Muhakkak ki Allah, münafıkları ve kâfirleri cehennemde toplayacak olandır.
5-) Manevi değerlerimize küfredenlere tepki vererek doğru yola çağırmamız kafirlerin kafirliklerini arttrmaktan başka işe yaramaz nitekim Kuran-ı Kerim bu hususu şöyle açıklıyor.
ALLAH(CC) BUYURDU AYETLERİ DUYMAK KAFİRLERİN KAFİRLİKLERİNİ ARTTIRMAKTAN BAŞKA İŞE YARAMAZ KAFİR OLARAK ÖLÜRLER AYET: (Tevbe- 125)İnen sureler, ancak kalplerinde hastalık bulunanların hastalıklarına hastalık katar ve bu inkâr etmiş halleriyle ölüp giderler.
6-) Manevi değerlerimize küfredenlerden yüz çevirmeliyiz, duymazdan gelmeliyiz, kim söylüyor ALLAH(CC) söylüyor. İşte ayet
ALLAH(CC) AYETLERİMİZ HAKKINDA DEDİKODU DUYARSAN ONLARDAN YÜZ ÇEVİR AYET: (Enam-68)Âyetlerimiz hakkında dedikoduya dalanları gördüğün vakit başka bir söze dalıncaya kadar onlardan yüz çevir, uzaklaş. Şayet şeytan sana unutturursa hatırladıktan sonra (kalk), o zalimler grubu ile beraber oturma.
MANEVİ DEĞERLERİMİZE KÜFREDENLERE KARŞI NASIL DAVRANMALIYIZ
1-) Manevi değerlerimize küfredenleri elimizle ve dilimizle engellemeliyiz tabi başkalarına duyurmadan reklamını yapmadan onuda yapamyorsak kalbimizle buğz etmeliyiz. kim söylüyor RESULALLAH(SAV)
“HADİS: Bir kötülük gördüğünüz zaman elinizle, gücünüz yetmezse dilinizle, ona da gücünüz yetmezse kalben buğz ediniz.” (Müslim, İman 78; Tirmizi, Fiten 11)

2-) Manevi değerlerimize küfredenlere karşı yumuşak davranmalıyız. Onlara sert davranmak kafirliklerini arttrmaktan başka işe yaramaz. Kim diyor Kuran-ı Kerim
ALLAH(CC) PEYGAMBERİMİZİN KAFİRLERE KARŞI YUMUŞAK DAVRANMASINI ÖĞÜTLÜYOR VE EĞER KATI DAVRANSAYDIN SANA UYMAZLARDI BUYURUYOR
AYET: (Âl-i İmran, 3/159)"O vakit, Allah'tan bir rahmet ile onlara yumuşak davrandın. Şayet sen, kaba, katı yürekli olsaydın, hiç şüphesiz onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi. Şu hâlde onları affet; bağışlanmaları için duada bulun! (Umuma ait) işlerde onlara danış. Artık kararını verdiğin zaman da Allah'a dayanıp güven! Çünkü Allah, kendisine tevekkül edenleri sever."
YİNE BAŞKA AYETTE ALLAH(CC) PEYGAMBERİMİZİN KAFİRLERE KARŞI YUMUŞAK DAVRANMASINI ÖĞÜTLÜYOR RABBİNİN YOLUNA HİKMETLE VE GÜZEL ÖĞÜTLE ÇAĞIR
AYET: (Nahl- 125)(Ey Resulüm!) Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle çağır! Ve onlarla en güzel şekilde mücadele et. Şüphesiz Rabbin kendi yolundan sapanları en iyi bilendir ve O, hidayete kavuşanları da en iyi bilendir.
ALLAH(CC) MUSA VE HARUN(AS) BEN TANRYIM DİYEN FİRAVUNA KARŞI BİLE YUMUŞAK DAVRANMALARINI TAVSİYE ETMİŞTİRAYET: (Tâhâ, 20/47-48)“Haydi varın da şöyle deyin ona: 'Rabbin tarafından gönderilen elçileriz biz sana! İsrailoğullarını bizimle gönder ve işkence etme onlara! Rabbinden bir belge ile geldik biz sana. Kurtuluş hastır, bu doğru yolu tutanlara! İnan ki bize: “Dini yalan sayıp ondan yüz çeviren, mutlaka azaba uğrayacaktır!” ' diye vahyedildi.”

EMEVİLERİN İSLAMA VERDİĞİ BÜYÜK ZARARLAR

EMEVİLERİN İSLAMA VERDİĞİ BÜYÜK ZARARLAR EMEVİLER PEYGAMBERİMİZ(SAV) İN SOYUNU KURUTMUŞ SÜLALESİNİN TAMAMINI ŞEHİT ETMİŞLER VE LAİKLİĞİ İLK UYGULAYANLAR OLMUŞLARDIR
Sayın okurlarım Emevilerin kurucuları Muaviye ve yezit(Allahın laneti üzerlerine olsun) Peygamberimiz (sav) den sonra gelen başta 3 halife Hz Ömer,Hz Osman,Hz Ali başta olmak üzere Peygamberimize yakın olan herkesi şehit etmişler öyle ki Torunları Hz Hasan ve hz Hüseyin ve tüm sülalesini şehit etmişlerdir. Böylece İslama en büyük zararı vermişlerdir.yaptıklarından bazıları şunlardır.
EMEVİLER PEYGAMBERİMİZİN SOYUNU KURUTARAK HALİFELİĞİ SALTANATIN EMRİNE VEREREK LAİKLİĞİ GETİREREK VURMUŞTUR
1-) EMEVİLER RESULLAH(SAV) EFENDİMİZİN ÇOLUK ÇOCUK DEMEDEN TÜM SÜLALESİNİ HUNHARCA ÖLDÜRMÜŞ RESULULLAHIN SÜLALESİNDEN TEK KİŞİ KALMAMIŞTIR ALLAHIN LANETİ ÜZERLERİNE OLSUN
PEYGAMBERMİZİN DAMADI HZ ALİNİN ŞEHİT EDİLMESİ Hz Ali'nin halife seçilmesinden sonra Muaviye ve taraftarları tarafından başlatılmış olan bir savaştır. 28 Temmuz 657 tarihinde başlayarak 24 Ocak 661 tarihine kadar devam etmiştir. Sıffin Savaşı Hz Ali'nin ölümü ile sona ermiştir.
Hz. Muhammed’in ölümünden sonra 4 halife dönemi devam etmiş Hz Osman'ın yerine Hz Ali halife olarak seçilmiştir.
Hz Ali'nin halife seçilmesini Muaviye kabul etmemiştir. Bunun üzerine Savaş kaçınılmaz olmuştur.
İslam tarihi açısından en büyük ve en önemli savaşlardan biri olan Sıffin Savaşı'nda binlerce kişi hayatını kaybetmiştir.
Hz Ali hiçbir zaman Savaş taraftarı olmamış savaşın başlamaması için elinden gelen her şeyi yapmıştır ancak Muaviye halife olmak için her türlü yolu deneyerek özellikle Hz Ali'nin halifeliğini tanımamıştır. Savaşın sonlarına doğru ‘hakem olayı’ gerçekleşmiş ve Muaviye bir hile yaparak Hz Ali'nin yeni kendinin kendisinin halife seçilmesi sağlamıştır. Böylece 28 Temmuz 657'de başlayan Savaşı 24 Ocak 661 tarihine kadar Hz. Ali'nin ölümü ile sona ermiştir.
PEYGAMBERİMİZİN TORUNU HZ HÜSEYİNİN ŞEHİT EDİLMESİ
Kerbelâ Olayı veya Kerbelâ Savaşı ya da Kerbelâ katliamı, 10 Ekim 680'de, bugünkü Irak sınırları içindeki Kerbelâ şehrinde, Muhammed'in torunu Hüseyin bin Ali'ye bağlı küçük bir birlik ile Emevi halifesi I. Yezid'in ordusu arasında cereyan etmiştir. Hüseyin ve kafilesindeki herkes öldürülmüştür.
2-) EMEVİLER SEÇİMLE(ŞURA) BAŞA GELEN HİLAFET MAKAMINI BABADAN OĞULA GEÇEN KRALLIĞA ÇEVİRMİŞTİR
4 Halife Hz. Ebu Bekir. Hz Ömer, Hz Osman ve Hz Ali sahabenin istişareleri ve biatları ile başa geçmişlerdir. Yani seçimle devlet başkanı ve Halife olmuşlardır. Ama Emeviler Devlet başkanlığı ve halifeliği seçimle değil babadan oğula geçen krallıkla yönetmişlerdir.
İslam Devleti’nde Emevi (Ümeyye) soyundan gelen Muaviye’nin halifeliği ile “Emevi Hanedanı” devri başlamış oldu.
İktidarı Haşim Oğullan’na kaptırmak istemeyen Muaviye, Hz. Hasan ile yaptığı antlaşmaya sadık kalmamış ve oğlu Yezid’i kendisine halef tayin etmiştir.
Devlet merkezi Kufe’den Şam’a taşınmıştır.Muaviye'nin 661'de halifeliğini ilan etmesi ile son Emevî halifesi II. Mervan'ın 750'de Abbâsîler tarafından bozguna uğratılması arasında geçen sürede on dört Emevî hükümdarı halifelik yapmıştır. Bunlardan ilk üçü olan Muaviye, I. Yezid ve II.
GÖRÜLDÜĞÜ GİBİ EMEVİLER DEVRİNDE BABADAN OĞULA GEÇEN KRALLIK DÖNEMİ BAŞLAMIŞTIR
İSLAM KRALLIK YÖNETİMİNİ REDDEDER İSLAMDA İSTİŞARE VE ŞURA SEÇİM VE MECLİS YÖNETİMİ VARDIR
3-) EMEVİLER AYET VE HADİSLERİ İNKAR EDEREK ARAP MİLLİYETCİLİĞİ YAPIP ARAP OLMAYAN MÜSLÜMANLARI İSLAMDAN SOĞUTMUŞTUR HATTA ARAP MİLLİYETCİLİĞİNE KARŞI ÇIKAN MEZHEP İMAMIMIZ İMAMI AZAP EBU HANİFE ZİNDANDA ZEHİRLENEREK ÖLDÜRÜLMÜŞTÜR
ALLAH(CC) BUYURDU ALLAH KATINDA EN ÜSTÜNÜNÜZ ALLAHA KARŞI EN SAYGILI OLANINIZDIR
AYET: “Allah katında sizin en üstününüz en takvalı (Allah’a karşı en saygılı) olanınızdır.” (Hucurat, 49/13)
RESULULLAH(SAV) BUYUDUKİ EY İMAN EDENLER RABBİNİZ BİRDİR ATANIZDA BİRDİR ARABIN ARAP OLMAYANA BEYAZIN SİYAHA SİYAHN BEYAZA ÜSTÜNLÜĞÜ YOKTUR ÜSTÜNLÜK ANCAK TAKVA İLEDİR
HADİS:“Ey insanlar! Şunu iyi bilin ki Rabbiniz birdir, atanız da birdir. Arap'ın Arap olmayana, Arap olmayanın Arap'a; beyazın siyaha, siyahın beyaza takva dışında bir üstünlüğü yoktur.”
(İbn Hanbel V, 411.)
Emeviler'in Arap milliyetçiliği yapması ve Arapçayı kutsal dil ilan etmesi de büyük tepki çekti. Tepki gösterenlerin başında Hanefi Mezhebi kurucusunun İmam-ı Azam (Ebu Hanife) geliyordu. İmam'ı Azam'a sus payı olarak kadılık teklif edilse de O bunu kabul etmedi. Yaygın bir rivayete göre büyük fıkıh alimi, 14 Haziran 767 tarihinde zehirlenerek öldürüldü
4-) EMEVİLER PEYGAMBERİMİZ(SAV)IN VASİYET OLDUĞU HALDE TORUNU HZ HASANIN CENAZESİNİ ANA BABASININ YANINA GÖMDÜRMEMİŞTİR
Emevilerin Ehl-i Beyt’e karşı olan düşmanca politikaları bunlarla sınırlı değildir. 49/669 senesinde vefat eden Hz. Hasan’ı, babasının vasiyeti üzerine Hz. Ali ve Hz. Fatıma’nın evine defnetmek isteyen Hz. Hüseyin, Muaviye’nin engeli ile karşılaşmış ve Hz. Hasan Baki mezarlığına defnetmek zorunda kalmıştır.
5-) EMEVİLER PEYGAMBERİMİZİN DEVRİNDE 5 VAKİTTE CUMADA VE BAYRAMDA CAMİYE GİDEN KADINLARA CAMİYE GİRMESİNİ YASAKLAMIŞTIR
Kadınların cuma namazını kılmalarının gerekliliği 62-Cuma Suresi 9 ve 10. ayetlerden açık bir şekilde anlaşılmaktadır.
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا نُودِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۜ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٩﴾
ALLAH(CC) يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓو (yaeyyühellezine amenu)
EY İMAN EDENLER EY ERKEKLER DEĞİL EY İMAN EDEN KADIN ERKEK HERKES BUYURUYOR
AYET: Ey inananlar! Cuma günü, namaz için çağrı yapıldığında, Allah’ı anmaya koşun. Alış-verişi bırakın. Eğer bilirseniz bu sizin için daha hayırlıdır.
Namaz kılınınca hemen yeryüzüne dağılın ve Allah’ın lütfundan nasibinizi arayın. Allah’ı çok anın ki kurtuluşa erebilesiniz.
Görüldüğü gibi ayetlerde muhatap, yani hitap edilen kesim hem kadın hem de erkek inananlardır. Kadınların Cuma namazını terk edebileceğine dair bir ifade yer almamaktadır.
PEYGAMBERİMİZ(SAV) VE DÖRT HALİFE ZAMANINDA CAMİLER DEVLET MESELELERİNİN KONUŞULDUĞU KARARLAR VERİLDİĞİ KADIN ERKEK ÇOCUK TÜM TOPLUMUN GİRİP ÇIKIP İBADET ETTİĞİ YAŞAM MERKEZLERİ İDİ EMEVİLER CAMİLERİ SADECE ERKEKLERİN İBADET EDEBİLDİĞİ MEKANLAR HALİNE GETİRMİŞLERDİR
Sayın okurlarım Peygamberimiz(sav) ve dört halife zamanında mescitler ve camiler devlet meselelerinin konuşulduğu, kararlar verildiği, kadın ve çocuklar dahil her kesimden,kadın,erkek,çocuk,fakir,zengin,arap,zenci,bedevi herkesin ibadetlerini yapabildiği,sorular sorabildiği, yaşam merkezleri idi. işte bunun ispatı.
Günde beş vakit, cuma ve bayram günleri cemaatle kılınan namazlar yanında, Mescid-i Nebevî, eğitim ve öğretim başta olmak üzere değişik amaçlar için de kullanıldı.
Hz. Muhammed, Hicret’le birlikte Medine’de oluşan devlet yönetimiyle ilgili işleri mescidinde görüşüp karar bağlamış; kendisine sunulan sorulara, burada cevaplar vermiş; şikayetleri burada dinlemiş; dışarıdan gelen kabile heyetlerini burada kabul etmiştir.
Müslüman olmaya karar verenler burada kendisine biat ederek İslâmiyet’e girişlerini ilan etmişler. Savaş kararları burada verilmiş, seriyye kumandanları burada tayin edilmiş, savaşta yaralananlara burada bakılmış, esir edilen düşman askerleri burada muhafaza edilmiş, ganimet ve vergilerin muhafaza ve dağıtımı camide veya avlusunda yapılmıştır. Hukuk işlerine de burada bakılmış, davalar burada sonuçlandırılmış, hatta mahkumların buradaki direklere bağlanıp cezalandırılması cihetine gidilmiştir.
RESULULLAH(SAV) ZAMANINDA KADINLARDA ERKEKLER GİBİ CAMİYE DEVAM EDER 5 VAKİT NAMAZI CUMA VE BAYRAM NAMAZLARINI CAMİDE KILARLARDI
HADİS: Hz. Peygamber döneminde kadınların da aynen erkekler gibi camiye devam edip vakit, cuma ve bayram namazlarına katılmaları (Buharî, Salât 2, Îdeyn 7; İbn Sa’d, 1968, VIII, 491) yanında, günün erken saatlerinde kılınan sabah namazına dahi gittikleri, Hz. Ayşe’den nakledilen şu rivayetten de anlaşılmaktadır:
RESULULLAH(SAV) ZAMANINDA KADINLAR SABAH NAMAZINA CAMİYE GİDERLERDİ
HADİS: “Rasûlüllah (s.a.v.) sabah namazını kıldırdığı zaman mümin kadınlar örtülerini örterek orada hazır bulunurlar, daha sonra da evlerine dönerlerdi ki (hava karanlık olduğu için) onları kimse tanıyamazdı.” ( Buhari, Salat 13). 117
RESULULLAH(SAV) EVLENMEMİŞ GENÇ KIZLARA ÖRTÜLÜ VE HAYIZLI KADINLARA VARINCAYA KADAR KADINLARIN HEPSİNİN BAYARAM NAMAZINA CAMİYE GELMELERİNİ İSTERDİ KADINLAR ARKA TARAFTA KILARLARDI
HADİS: “Rasûlüllah (s.a.v.), evlenmemiş genç kızlara, örtülü ve hayız halindeki kadınlara varıncaya kadar, bizlerin bayramları namazgâha gelmemizi isterdi. Kadınlar erkeklerin arka tarafında durur, onların tekbir getirmelerine uyup tekbir getirir, onlarla birlikte dua edip bayram gününün bereketini ve o günde günahlardan arınmayı umut ederlerdi.” ( Buharî, Îdeyn 12.), “
HADİS: (Ancak) Hayız halindeki kadınlar namazgâhtan uzak durur, sadece cemaat tarafından yapılan
duaya katılırlardı…” ( Buharî, Îdeyn 15; Tirmizî, Cuma 32).
RESULULLAH(SAV) BAYRAMLARDA NAMAZDAN VE HUTBEDEN SONRA KADINLARIN TARAFINA GEÇEREK ONLARA ÖĞÜT VERDİ
HADİS: “Bir Ramazan ya da Kurban bayramı günü Peygamber (s.a.v.) ile birlikte namazgâha çıktım. O namaz kıldı ve sonra da hutbe sundu. Daha sonra kadınların yanına giderek onlara öğüt verdi, uyarıda bulundu ve sadaka vermelerini emretti.” (Buharî, Îdeyn 16).
Rivayete göre Hafza binti Sirin konuyla ilgili şunları söylemiştir:
RESULULLAH(SAV) KADINLAR GECE İBADDET İÇİN SİZDEN İZİN İSTEDİKLERİNDE İZİN VERİN BUYURMUŞTUR
HADİS. “Geceleyin mescide gidip ibadet etmek için kadınlarınız sizden izin istediklerinde kendilerine izin verin.” (Buharî, Ezan 162).
GÖRÜLDÜĞÜ GİBİ EMEVİLER DEVRİNE KADAR MESCİTLER YANİ CAMİLER SADECE ERKEKLERİN NAMAZ KILIP ÇIKTIKLARI DEĞİL HER KESİMİN GİREBİLDİĞİ VE PROBLEMLERİNE ÇÖZÜM BULABİLDİĞİ YERLERDİ.
6-) EMEVİLER CUMA VE HUTBELERİNDE PEYGAMBERİMİZE VE SÜLALESİNE LANET ETTİRMİŞLERDİR HUTBE CUMA NAMAZINDAN SONRA OLDUĞU İÇİN CEMAAT HUTBEYİ DİNLEMEDEN ÇIKMIŞLARDIR BUNU ENGELLEMEK İSTEYEN EMEVİLER HUTBEYİ CUMADAN ÖNCEYE ALMIŞLAR BÖYLECE PEYGAMBERİMİZE VE SÜLALESİNE KÜFÜRLERİNİ CEMAATA ZORLA DİNLETMİŞLERDİR
HADİS: Emeviler döneminde Medine valisi olan Mervan, cuma günü namazdan önce minbere çıkıp hutbe (konuşma) yapınca bir adam kalkıp, 'Ey Mervan. Sen namazdan önce minbere çıkıp hutbe mi okudun (konuşma mı yaptın)? Allah’ın Elçisi böyle yapmazdı. O namazdan sonra konuşma yapardı.' demiş. Mervan, “Artık o uygulama terk edildi.” demiştir." (bk. Serahsi, el-Mebsut, 2/37)
HADİS: Allah Elçisi (s.a.v.) ve Râşid Halîfeler döneminde hutbe, namazdan önceydi. Sonra Emevîler onu namazdan sonraya aldılar. Çünkü Emevîler, helâl olmayan şeyler konuşurlardı. Halk bu sözleri işitmemek için hemen namazdan sonra çıkar, konuşmayı dinlemezlerdi. Halka sözlerini dinletmek için hutbeyi namazdan önceye aldılar (Serahsî, el-Mebsût: 2/37)."
7-) EMEVİLER KURAN AYETLERİNE HAREKE VE NOKTALAMA KOYARAK MANAYI KISITLAMIŞLARDIR
Kur'an-ı Harekeleme ve Noktalama Emeviler Döneminde Üç Aşamada Gerçekleşmiştir:
1.Aşama (Nokta Şeklinde Harekeleme); Emevi halifesi Muaviye b. Ebi Süfyan'ın (Basra valisi "Ziyad b. Sümeyye"nin aracılığıyla) isteğiyle 688 yılında "EBÛ'L ESVED ED-DÜELÎ"(Nasr b Asım'ın hocası) kırmızı mürekkeple nokta şeklinde işaretlemiştir.
2.Aşama (Harfleri Noktalama); Emevi halifesi Abdulmelik b. Mervan dönemi, Irak valisi Haccac b. Yusuf tarafından 707 yılında "NASR B. ASIM ve YAHYA B. YA'MER" harfleri noktalamıştır.
3.Aşama (Harekelemeye son şeklini veren (damme, fetha, kesre, sukun)); 751 yılında HALİL B. AHMED'tir (Kur'an'a bugünkü harekeleri koyan kişi).
Ayet sonlarına secavendleri koyan alim: Muhammed b Tayfur..
8-)EMEVİLER AYETLER ARASINA DURAKLAR(SECAVENT) KOYARAK MANANIN DEĞİŞMESİNE SEBEP OLMUŞLARDIR BUNA EN GÜZEL ÖRNEK ALİ İMRAN SURESİ 7. AYETTE VERRASİHUNE İLLALLAHE DURAK KOYULARAK AYETLERİ (MÜTEŞABİH) ALLAHTAN BAŞKA KİMSE BİLMEZ YAPMIŞTIR HALBUKİ DURAK VERRASİHUNE FİLĞİLMİ YE KOYULSA ALLAH VE ALİMLER BİLİR OLACAKTIR AYETİN ANLAMI ŞÖYLE OLUR
AYET: (Ali imran.7)Sana kitabı indiren O’dur. O kitabın bir kısmı muhkem âyetlerden meydana gelir ki bunlar, kitabın esası ve özüdür. Bir kısmı da müteşâbih âyetlerdir. Kalplerinde eğrilik bulunanlar, sırf fitne çıkarmak ve kendi arzularına göre onun yorumunu yapmak düşüncesiyle müteşâbih âyetlerin peşine düşerler. Halbuki bunların kesin anlamlarını ALLAHTAN BAŞKA KİMSE BİLEMEZ. İlimde derinleşmiş olanlar ise: “Biz bunlara inandık, hepsi de Rabbimizin katındandır” derler. Ancak gerçek akıl ve idrak sahipleri hakkıyla düşünüp öğüt alır.
HALBUKİ DURAK VERRASİHUNE FİLĞİLMİ YE KOYULSA ALLAH VE ALİMLER BİLİR OLACAKTIR AYETİN ANLAMI ŞÖYLE OLUR
AYET:(Ali imran.7)”sana kitabı indiren odur. Onun bazı ayetleri muhkemdir ki bunlar kitabın esasıdır, diğerleri de müteşabihtir. Kalplerinde eğrilik olanlar fitne çıkarmak ve onu tevil etmek için ondaki müteşabih ayetlerin peşine düşerler Halbuki onun tevilini ancak ALLAH VE İLİMDE YÜKSEK PAYEYE ERİŞENLER BİLİR (alimler)ona inandık hepsi rabbimiz tarafındandır derler. Ancak aklı selim sahipleri düşünüp anlar.”
HADİS: Mücahit şöyle demiştir. Kuran-ı kerimi baştan sona kadar İbni Abbasa okudum. Ayetleri okurken bana soru soruyor, yanlışlarımı düzeltiyordu. Ali İmran 7. ayeti okurken (İllalah diye durdum bana orda durma mana değişir. (verrasihune filğilm.) orda dur. Çünkü müteşabih ayetlerin te’vilini ben biliyorum sense orda durmakla peygamberin bile bilmediğini iddia etmiş oluyorsun dedi. Allahu teallanın insanın bilgisinin ulaşamayacağı bir uslupla kullarına hitap etmesi onların helak olması sebebini doğurur.(İmamı nevevi şerhul müslim18.18.ibnul hacip,el itkan2.4)
Verrasihunda ki vav atıf vavıdır. Kaldı ki bu ayette ki te’vil tefsir anlamındadır ki tefsiri peygamberde mi yapamıyacaktır.

HADİS:” İbni mesud şöyle demiştir. Biz Ali İmran 7. ayetini ”müteşabihin te’vilini Allah ve ilimde ileri gitmiş olanlar bilir.”Biz böyle anladık böyle iman ettik.(Taberi.mısır.111.182)
HADİS:İbni abbas dedi ki ben müteşabih ayetlerin tevilini bilenlerdenim. Ali İmran 7. ayet ”Müteşabihin te’vilini Allah ve ilimde ileri gitmiş olanlar bilir.” olarak bildik ve anladık ve anlattık. Ve Resulullah (sav) onun(ibni abbas) için Allahım onu dinde fakih kıl ona te’vili öğret.(ibni hambel1.265.hakim.3.534) .
Müteşabih ayeti Allahtan başka hiç kimse te’vil edemezse . peygamberimizde mi te’vil edemez . Peygamberimiz kendisine bile yasaklanan te’vili anlaması için neden İbni Abbas için böyle bir dua etsin size mantıklı geliyor mu? Niçin ibni mesut biz ayeti böyle anladık diyor. Yoksa bu Alimler peygamberimizden ve sahabelerden daha mı? iyi anlıyor. Bu işin bir tarafı. Ayetin mealine biraz eğilelim. ”Kalplerinde eğrilik olanlar fitne çıkarmak ve onu te’vil etmek için müteşabih ayetlerin peşine düşerler. Cümleyi dikkate tekrar okursanız. Burada yasaklanan müteşabih ayetleri te’vil etmek değil, yasaklanan fitne çıkarmak, Müslümanları kurandan soğutmak, dinden soğutmak, kafaları karıştırmak maksadıyla müteşabih ayetleri yanlış te’vil etmektir yasaklanan. Öyle olmasaydı . müteşabih ayetleri te’vil etmek peşine düşmek yasaktır. Denmez miydi?
SECAVENTLER Türkçedeki noktalama işaretlerine benzer. Okunan yerin manâsı göz önüne alınarak konulmuşlardır. Bu işaretleri ilk defa Muhammed b. Tayfur es-Secâvendi (öl: 560/1165) koymuştur ki, daha sonra konulan bazı işaretlerle birlikte hepsine birden, onun ismine izafeten "Secâvend" denilmiştir
Hz. Osman Mushaflarında herhangi bir noktalama ve harekelemenin olmayışıydı. Bu sorunu çözmek için ilk harekete geçen Halife Abdülmelik b. Mervan’ın Basra valisi Ziyad (ö. 53/673) olmuş ve onun talebi üzerine büyük dil alimi Ebü’l-Esved ed-Düeli (ö. 69/688), kendisine verilen bir katiple Mushafı baştan sona kadar harekelemiştir.
9-) EMEVİLER SADECE AYETLERİN MANA VE MUHTEVASINI DEĞİŞTİRMEKLE KALMAMIŞ İŞLERİNE GELMEYEN HADİS-İ ŞERİFLERİ UYDURMA HADİS OLDUĞUNU İDDİA ETMİŞ UYDURMA OLAN SÖZLERİDE SAHİH HADİS DİYE BİZE YUTTURMUŞLARDIR KURAN-I KERİM ANAYASADIR HADİSİ ŞERİFLER KANUNDUR DOLAYISI İLE HADİS- İ ŞERİFLER ASLA KURAN-I KERİME TERS OLAMAZLAR
Öyle saçma sapan akla mantığa aykırı ayetlere aykırı öyle sözleri sahih hadis diye bize yutturmuşlar ki inanılır gibi değil buna binlerce örnek verilebilir ama sadece birkaç örnek vereceğim.
“Bir grup maymun zina yapan bir maymunu yakalamış ve taşlama cezasını uyguluyorlardı. Onları bu haklı işte desteklemek için ben de taş atarak yardım ettim” (Buhari 63/27). (şaka gibi zina yapan maymun. evlenmemiş terbiyesizler)
“Musa ölüm meleğinden çok korkuyordu. Bir gün ölüm meleği canını almaya gelince meleğin yüzüne tokat atıp bir gözünü çıkardı” “Allah`ın elçileri arasında ayırım yapmayınız. Ben, Yunus peygamberden bile üstün değilim” (Buhari 65/4, 5; Hanbel 1/205, 242, 440; 2/405, 468).
“Peygamber, savaşta kadınların va çocukların öldürülmesinin bir sakıncası olmadığını söyledi” (Buhari, Cihad/146; Ebu Davud 113).
“Peygamber, Medine`de bir yahudi tarafından büyülendi. Günlerce ne yaptığını bilmez durumda ortalıkta dolaştı. ” (Buhari 59/11; 76/47; Hanbel 6/57; 4/367).
“Allah ahirette Peygamberlere kimliğini kanıtlamak için bacağını açıp baldırını gösterir.” Müslim-İman 302; Buhari 97/24, 10/29; Hanbel 3/1
“Allah benimle görüştü ve el sıkıştı. Elini iki omuzum arasına koydu. Öyle ki parmaklarının soğukluğunu iki göğsüm arasında hissettim.” Hanbel 5/243 “Ölü, ailesinin kendisi için ağlamasından dolayı azaba uğratılır.” Buhari-K. Cemiz 32, 33, 34
Ebû Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ” buyurdular ki: “Sizden birinin içine onu bozacak irin dolması, şiir dolmasından hayırlıdır.”
(K.S. 2305 C.8 S.183 Akçağ, alıntıları:Buhâri, Edeb 92; Müslim, Şiir 7, (2257) : Ebû Dâvud, Edeb 95, (5009) : Tirmizi, Edeb 71, (2855) .
AKLA MANTIĞA KURANA AHLAKA EDEBE AYKIRI O KADAR ÇOK UYDURMA SÖZ SAHİH HADİS DİYE BİZE YUTTURUYOR Kİ İNANAMAZSINIZ BUNLARIN ÇOĞUDA SAHİH HADİSLERİN TOPLANDIĞINI BİLDİĞİMİZ BUHARİ VE MÜSLİMİN İÇİNE KOYMUŞLAR YAZIKLAR OLSUN CEHENNEMİ ZÜMERA
10-) EMEVİLER LAİKLİĞİ İLK UYGULAYANLARDIR
CAMİDE DÜNYA KELAMI KONUŞULMAZ SÖZÜ YALANDIR EMEVİLERİN LAİKLİK (din ve devlet işlerinin ayrıştırılması) ÇABASIDIR İSLAMA İLK VE EN BÜYÜK DARBEYİ EMEVİLER VURMUŞTUR
Toplumun her kesimin girdiği her Dünya işleri ve ahiret işleri olmak üzere türlü meselenin konuşulduğu cem olunan yani toplanılan toplanma yeri olan CAMİ lerde Dünya işlerinin konuşulmasını yasaklamış hatta tek kelime dünya kelamı konuşulmasını bile büyük günah saymışlardır. Böylece din ile devleti ayrıştırmışlardır LAİK SİSTEMİ getirmişlerdir.
Sayın okurlarım Peygamberimiz(sav) ve dört halife zamanında mescitler ve camiler devlet meselelerinin konuşulduğu, kararlar verildiği, kadın ve çocuklar dahil her kesimden,kadın,erkek,çocuk,fakir,zengin,arap,zenci,bedevi herkesin ibadetlerini yapabildiği,sorular sorabildiği, yaşam merkezleri idi.
GÖRÜLDÜĞÜ GİBİ EMEVİLER DEVRİNE KADAR MESCİTLER YANİ CAMİLER SADECE ERKEKLERİN NAMAZ KILIP ÇIKTIKLARI DEĞİL HER KESİMİN GİREBİLDİĞİ VE PROBLEMLERİNE ÇÖZÜM BULABİLDİĞİ YERLERDİ.
11-) EMEVİLER KURANDA LUZUMSUZ (NESH )AYETLER VAR DİYEREK BOŞANMA İLE İLGİLİ TALAK 1-2-3 VE BİRÇOK AYETİ YOK EDİP KADINLARI AĞIZLARINDAN ÇIKAN BOŞ OL KELİMESİNE BAĞLI KÖLELER HALİNE GETİRMİŞLERDİR AYRINTIYI https://www.facebook.com/kurandanesh SAYFAMIZDA BULABİLİRSİNİZ
13-) EMEVİLER KURAN AYETLERİNİN TAMAMININ MÜTEŞABİH(Anlamını yalnız Allahın bildiği ayetler) OLDUĞUNU MÜSLÜMANLARIN ANLAYAMAYACAĞINI İDDİA EDİP KURANI HAYAT KİTABI OLMAKTAN ÇIKARMIŞLARDIR AYRINTI İÇİN BAKINIZ
https://www.facebook.com/kurandamutesabih

ŞERİAT, KURANDIR,İSLAMDIR

ŞERİAT, KURANDIR,İSLAMDIR

İslam dini, diğer konularda olduğu gibi idari mekanizma hususunda da görüş belirtmiştir. Devlet yönetimi ile ilgili belli ilkeler koymuştur. Ayrıntı kısımlarda bu ilkelere bina edilerek uygulanır. Adalet, hukuk, insanların haklarını ihlal etmemek, devlet yönetimini kötüye kullanmamak vs. gibi ilkere sadık kalınmak suretiyle devlet yönetilmelidir.
Şeriat, İslam'ın getirdiği hükümlerin genel adıdır. Devlet yönetimi de bunun içine girmektedir.
Doğru İslamiyeti ve İslama uygun doğruluğu anlatmak ve yaşamak zorundayız. Bu nedenle İslam adına yapılan, ama İslama uymayan bazı uygulamalar İslamiyete ve Müslümanlara zarar vermektedir.
Birisiyle karşılaşıyorsunuz. Namaz kıldığından, oruç tuttuğundan söz ediyor. Sohbetiniz sürüyor ve sonunda, şeriatın en önemli iki emrini yerine getiren bu adamın, şeriata karşı olduğunu görüyor ve hayret ediyorsunuz.
Bir başkasıyla görüşüyorsunuz. Şeriatı hararetle savunuyor. İç âlemine, ibadet dünyasına iniyorsunuz, İslâm’ın ceza hükümlerinin tatbiki için gösterdiği heyecanın yüzde birini, ibadet hayatında göstermediğine şahit oluyorsunuz. Yine hayrete düşüyorsunuz.
Bu iki farklı adam hakkındaki kanaatiniz aynı oluyor: Bunlar şeriatı bilmiyorlar!..
- Şeriat nedir, ne değildir?
Şeriat: “Din”, “Allah’ın emri”, “İlâhî emir ve yasaklar” gibi manalara geliyor.
İnsan, bir kavramı reddederken de kabul ederken de anlamını bilmeli, diye düşünüyoruz. Taraftar olmak veya olmamak ayrı mesele.
En çok tartışılan kavramlardan biri de “şeriat.” Bu konuda bir çok kişinin kafası bir hayli karışık. Anlamını bilen de konuşuyor, bilmeyen de.
Önce, Şemseddin Sami Efendinin, dilimizin en esaslı lugati olarak bilinen “Kamus”una bakalım:
Şeriat, “evamir ve nevahi-yi İlahiyye ve âyet ve hadis ve icma-ı ümmet esasları üzerine müesses kanun-u İlahi” diye tarif ediliyor.
Tarifte iki unsur dikkat çekiyor. Biri, şeriatın “İlahi emirler ve yasaklar” oluşu. Diğeri, bu İlahi kanunların “âyet, hadis ve icma” denilen temeller üzerine kurulu bulunduğu.
Ömer Nasuhi Bilmen ise, “Hukuk-u İslamiyye ve Istılahat-ı Fıkhiyye Kamusu” adlı mükemmel eserinde bu ıstılahı ayrıntılı biçimde şöyle açıklıyor:
“Şeriat, din lisanında, Cenab-ı Hakk'ın, kulları için vazetmiş olduğu dini, dünyevi ahkamının heyet-i mecmuasıdır. Bu itibarla şeriat, din ile müradif olup, hem ahkam-ı asliye denilen itikadiyatı, hem ahkam-ı fer'iye-i ameliye denilen ibadet, ahlak ve muamelatı ihtiva eder.”
“Şeriat, umumi manasına nazaran bir peygamber-i zişan tarafından tebliğ edilmiş kanun-u İlahi demektir. Ahkam-ı şer'iye denilince, bundan kanun-u İlahi hükümleri manasını anlamak lazımdır. Ve bununla asıl Kur'an'a, Hadise, İcmaa sarahaten müstenid olan hükümler kastedilmiş olur.”
Bu ayrıntılı tarifte şu temel noktalar ustalıkla sıralanmış:
1. Şeriatı, kulları için Allah koymuştur.
2. Şeriat, dini ve dünyevi hükümlerin tamamıdır.
3. Şeriat, “din” kelimesiyle eşanlamlıdır.
4. Şeriat kavramının içinde, imani hükümlerin yanında ahlaka, ibadete ve günlük hayattaki işlere dair hükümlerin hepsi vardır.
5. Genel anlamda, her peygamberin getirdiği İlahi kanunlara da şeriat denilir.
6. Şeriat kelimesiyle, açıkça Kur'an'a, Hadise ve İcmaa dayanan hükümler kastedilmiş olur.
Asrımızın en büyük müfessirlerinden olan Elmalılı Hamdi Efendinin, “Hak Dini Kur'an Dili” isimli pek kıymetli tefsirindeki şeriat tarifi de şöyledir:
“Lugatte bir ırmak veya herhangi bir su menbaından su içmek veya almak için girilen yol demektir. Bunda, insanların hayat-ı ebediyeye ve saadet-i hakikiyeye ulaşması için, Allah Teala'nın vaz u teklif ettiği ahkam-ı mahsusaya ve mezheb-i müstakime bilistiare ıtlak edilmiştir ki, din demektir.”
Bu tarifte de bazı önemli noktalar dikkati çekiyor:
1. Şeriatı Allah koymuş ve kullarını sorumlu tutmuştur.
2. Allah, şeriatı kullarının ebedi hayata ve hakiki saadete ulaşması için göndermiştir.
3. Şeriat, müstakim, yani doğru yolun adı olup, hususi hükümlerden ibarettir.
4. Şeriat, din demektir.
Asrımızın büyük âlim ve mütefekkiri Bediüzzaman ise, şeriatı tarif ederken şunları söylüyor:
“Şeriat ikidir. Birincisi, alem-i asgar olan insanın ef'al ve ahvalini tanzim eden ve sıfat-ı kelamdan gelen bildiğimiz şeriattır. İkincisi, insan-ı ekber olan alemin harekat ve sekenatını tanzim eden, sıfat-ı iradeden gelen şeriat-ı kübra-yı fıtriyedir ki, bazan yanlış olarak tabiat tesmiye edilir.”
Bu tanımda da önemli noktalar vardı. Şeriatı ikiye ayırarak tarif ediyor, tabiat mefhumuna da açıklık getiriyordu Bediüzzaman.
1. “Küçük âlem” olan insanın fiillerini ve işlerini düzenleyen ve Allah'ın “kelam” sıfatından gelen bildiğimiz şeriat.
2. “Büyük insan” olan âemin hareketlerini ve durumlarını düzenleyen şeriat.
3. Maddi âlemdeki kanunlara “tabiat” demek yanlış. Çünkü, bu kavram Allah'ı hatıra getirmiyor. Oysa, bu “fıtri” kanunları koyan ve tatbik eden O'dur.
Bu izah, başka bir manayı da hatırlatıyor: Kainattaki varlıklar, Allah'ın “fıtri” kanunlarına isyansız itaat ettikleri için, bu alem muntazam ve mükemmel. Hiçbir yerde en küçük bir karışıklık yok. Demek insanlar da yaşayışlarında İlahi kanunlara isyansız itaat etseler, özlenen ahenge kavuşacak ve aradıkları saadete erecekler. Uyumsuzluğun ve huzursuzluğun sebebi, isyan ve tuğyanlarıdır. Ahiret saadeti gibi, dünyevi huzurun da çaresi İslam'dadır.
Bütün bu tanımlara göre, “şeriat” diyen birisi, “din kuralları” demektedir. İnsan ise, hür bir varlıktır.
Kabul de edebilir, red de... “Dinde zorlama yoktur.”
- Şeriat nasıl yaşanır?
Bir çekirdeğe ağaç olma kâbiliyeti yükleyen, onu meyve verebilecek şekilde programlayan Allah, bu gayenin tahakkukunu birtakım şartlara bağlamış. Bu şartlar manzumesine şeriat-ı fıtriye deniliyor. O çekirdek, toprağını bulacak, suyuna kavuşacak, güneşle sohbet edecektir ki ağaç olabilsin.
İnsanın mahiyeti de o çekirdek gibi. Cennet hayatını netice verebilecek bir çekirdek. İşte şeriat, bu insan mahiyetinin rıza beldesi olan cennete lâyık olabilmesi için uyması gereken kanunlar manzumesi.
Akıl, O’nun koyduğu sınırlar içinde düşündüğü takdirde, mârifetullaha eriyor. Dil, hayır söylediği ölçüde o ebed ülkesinde ulvî sohbetler yapmaya aday oluyor. Beden, Allah için yorulduğu nispette o saadet beldesinin maddî nimetlerinden faydalanmaya hak kazanıyor.
Sevgi, korku, şefkat, merhamet gibi hislerden, göze, kulağa, ele, ayağa kadar her şey ancak Allah’ın emir dairesinde çalışmaları hâlinde terakki ediyor, ulvîleşiyor ve ulvî âlemlere yöneliyorlar. Şeriat, hakikate giden yolun ismi. Lügat manası, “Su membaından su almak için girilen yol.”
Hakk’a ermenin ve hakikati bulmanın yolunu, Yunus’umuz ne güzel özetler:
"Şeriat, tarikat yoldur varana,
Hakikat meyvesi andan içerü."
Yola girmeden, menzile erişilemez. Şeriatsız, hakikate erme iddiaları, sahibini oyalamaktan öte bir işe yaramayan kuruntulardır.
Tarikat, nâfile ibadetlerin simgesi. Şeriat yolunda sağlam yürüyebilmek, nefis ve şeytana karşı daha güçlü olabilmek için konulmuş bir terbiye ameliyesi. Kulu, Rabbine daha fazla yakınlaştırmaya vesile. Nefsini daha tesirli bir şekilde terbiye etmesine yardımcı.
Kısacası, hakikate ulaşmak için öncelikle İlâhî emirlere harfiyen riayet etmek ve bu vadide kalbini daha sağlam, ruhunu daha güçlü kılmak için de nâfile ibadetlere devam etmek gerek. Büyük müceddid İmam-ı Rabbani’yi dinleyelim:
“Dilin yalan söylememesi ve doğru konuşması şeriattır. Kalpten yalan düşüncesini uzaklaştırmak, eğer zorlayarak ve çalışarak olursa tarikat, eğer zorlanmaksızın müyesser olursa hakikattir.”
Büyük İmamın bu güzel misalinden şunu anlamıyor muyuz? Doğru sözlü olmak, Allah’ın razı olduğu güzel bir ahlâk, yâni hakikat. Kul, bu hakikate ermek için, ilk olarak, şeriatın “yalan söylemeyiniz” emrine uyar; dilini bu günahtan uzak tutar. Daha sonra kalbine yalan söyleme arzusu gelmemesi için ruhunu tedavi etmeye başlar. Bu vadide bir gayretin, bir faaliyetin içine girer. Sonunda kalp hiçbir zorlamaya, çalışmaya lüzum kalmaksızın yalan söylemekten nefret eder hâle gelir. Artık o kalbe, yalan yanaşamaz olur. Konuştu mu mutlaka ve büyük bir rahatlıkla doğruyu söyler. İşte bu adam doğru söylemenin hakikatine ermiştir.
Büyük imamın bu ifadelerinden hakikate ermenin, bu mutlu neticeye kavuşmanın tarikatsız da olabileceği anlaşılıyor. İnsan, doğrudan, şeriattan hakikate geçebilir. Ama, bu ermenin, bu varmanın şeriatsız olmayacağı muhakkaktır.
Burada bir tasavvuf tahlili yapmak istemiyorum. Bunları sadece şunun için yazdım. Şeriat denilince, sadece, İslâm’ın ceza hukukuna dair hükümlerini anlamak eksik olur. Yalan söylememek de şeriattır. Yalan söylemeyen, gıybet etmeyen, başkasının malına, canına, ırzına, namusuna kötü nazarla bakmayan, helâl kazanç peşinde olan bir insan da şeriat üzeredir ve hakikat yolundadır. Böyle birinin şeriata karşı çıkması, kendisiyle tenakuza düşmesi demektir.
Dinin temeli, şeriatın esası, insanın yaratılışına dayanır. Karşımızda bir cansızlar âlemi mevcut. Bu âlemde her zerre, her yıldız, hava, toprak, su, ziya her şey Allah’ın küllî iradesine tâbi. O’nun koyduğu İlâhî kanunlara uygun hareket etmede. Ama bu uymada, irade söz konusu değil. Her şey O’nun emrine, yine O’nun iradesiyle boyun eğiyor. Melekler âlemi de bu hakikatin bir başka görüntüsünü sergiliyorlar. İbadet için, tesbih için, hamd için yaratılan bu varlıklarda da insandaki manasıyla bir irade mevcut değil. Onlar, Allah neyi emrederse onu işliyorlar.
İnsana gelince o, hilkat tablosunda apayrı bir manzara sergiler. Her şeyiyle Allah’ı tesbih eden şu kâinatın bu şuurlu meyvesinin de her hücresi, her organı daima tesbihte, daima ibadettedir. Zaten bunların idaresi ona verilmiş değil. Ne ciğerini kendisi çalıştırıyor, ne kanını kendi iradesiyle deveran ettiriyor. İşte, hepsi Allah’a itaat üzere bulunan bu beden ülkesine, bir sultan tayin ediliyor: Ruh. Bu ruha, büyük bir lütuf ve yine büyük bir imtihan olarak irade takılıyor.
İnsan ihtiyar ve irade sahibi bir varlık. Parmağıyla dilediği yöne işaret edebiliyor, yüzünü istediği tarafa dönebiliyor. Kendisindeki bütün duyguları dilediği gibi kullanabiliyor. Nereye isterse oraya gidiyor, neyi arzu ederse onu yiyor, neden hoşlanmazsa ondan kaçıyor.
Bu iradenin önüne teklif çıkarılmış, bu iradenin önüne imtihan çıkarılmış ve netice itibariyle bu iradenin önüne cennet ve cehennem çıkarılmış.
İşte, şeriat insan iradesinin Allah’ın razı olduğu sahalarda dolaşmasını emreden ve O’nun razı olmadığı sahalardan kaçınmasını ikaz eden bir emir ve yasaklar zinciri. Kul bu İlâhî ipe sımsıkı sarılmakla emrolunuyor.
İnsan iradesinin önünde iki ayrı saha var. Biri dünya, diğeri ise âhiret işleri. Ama şu var ki, İslâm’da dünya işlerinin hepsi için de getirilmiş kanunlar, kaideler mevcut. Kul, bunlara uyduğu takdirde hem ibadet etmiş, hem de dünya hayatını daha rahat, daha mesut yaşamış oluyor.
Şeriat üzerinde yapılan münakaşaların daha çok bu ikinci grupta merkezleştiğini görüyoruz. Bu ikinci kısım da ikiye ayrılıyor. Biri muamelât, diğeri ceza. Ve şeriat üzerindeki tartışmaların ağırlık merkezi, bu son kısım. Elbette, ceza hukuku yönünden de İslâm’ın koyduğu birçok hükümler mevcut. Bunlar da şeriat ve bunlara da inanmak farz. Her emir gibi bunlara riayet etmeyen de mesul olmakta. Böyle bir emre uymayış, ona karşı bir vurdumduymazlık, bir isyan mahiyeti taşıyorsa sahibini günahkâr eder. Şayet, o İlâhî emri, o Kur’anî hükmü inkâr etmek, onu reddetmek tarzında ortaya çıkıyorsa küfre sokar. Ama, İslâm sadece bu hükümler değil ve din sadece bunlardan ibaret değil. Meseleyi yalnız bu sahaya çekmek, kısır bir değerlendirme, yanlış bir anlayış olur.
İslâmî hükümler şu üç ana gruba ayrılırlar. Biri, ferdin kendi nefsine karşı vazifeleri. Diğeri, ailesine karşı vazifeleri. Üçüncüsü de cemiyet hayatındaki vazifeleri. Şeriatın bunların her üçüne de getirdiği ölçüler, hükümler var. Her birinin inkârı küfür ve her birine karşı isyan etmek günah. Ama bunlar arasında öncelikli olanlar, ferdin kendi nefsine ait vazifeleri. Bunların başında da ibadet geliyor.
İnsanın kendi nefsine ve ailesine ait mükellefiyetleri hususunda, bütün semâvî kitaplarda hükümler mevcut. Hepsinde ibadet emredilmiş, hepsinde günahlardan sakınma esas tutulmuş.
Bu ibadetlerin şeklinde, vaktinde, miktarında farklılıklar var, ama ibadeti emretmeyen, ahlâkı emretmeyen bir hak din göstermek mümkün değil. Lâkin, sosyal kaideler, hele devlet yönetimine dâir hükümler, dinlerin en mükemmeli ve en sonuncusu olan İslâm’da kemâliyle yer almış.
Şunu özellikle ifade etmek isteriz: İnsanın yaratılış gayesi, bütün dinlerde müşterek. Bu gaye, Kur’an-ı Kerim’de:
“Ben insanları ve cinleri ancak bana ibadet etsinler diye yarattım.”(Zâriyât, 51/56)
âyetiyle ifade buyurulmuş. Bir de belli şartların tahakkukuna bağlı emir ve yasaklar var. Bunlardan biri de ceza hukukuna dair hükümler. Bu hükümler şarta bağlı. Bugün Almanya’da, İngiltere’de, Fransa’da yaşayan Müslümanların bu emirleri tatbik güçleri yok. Ve bunlardan sorumlu da değiller.
Bu konuda yapılan tartışmalarda, muhatabı olan mümini İslâm’ın bir kısım emirlerini kabul etmiyormuş gibi göstermek ve onu insafsızca tenkit etmek, tek kelimeyle zulüm olur. İslâm kardeşliğini baltalayan ve âhirette cezası pek büyük olan bu tarz ithamlardan hassasiyetle kaçınmak gerek.
Bütün insanları fakir bir ülke hayal ediniz. Siz bu ülkenin fertlerini, İslâm’ın zekât farîzasını yerine getirmemekle suçlayabilir misiniz? Elbette ki hayır. İslâm’ın ceza hükümlerine inandığı halde bunu tatbike gücü yetmeyen bir Müslüman da böyle değil midir? Bunları tatbik etmek devletin vazifesidir, ferdin değil. Dolayısıyla da ferde herhangi bir sorumluluk terettüp etmez.
İslâm’ın temel hükümleri, hangi beldede olursa olsun, ferdin uymak zorunda olduğu İlâhî emirlerdir.
Devlet yönetimiyle ilgili hükümler de İlâhîdir, onlara inanmak da her mümine farzdır; ama onların uygulanmasından sorumlu değildir.
“Şeriatta; yüzde doksan dokuz ahlâk, ibadet, âhiret ve fazilete aittir. Yüzde bir nispetinde siyasete mütealliktir. Onu da ulû'l-emirlerimiz düşünsünler.” (Bediüzzaman)
İslâmî hükümler hakkında getirilen bir sınıflandırmayı da burada nakletmek isterim. İlâhî hükümler iki kısma ayrılıyor: Bir kısmı sadece Müslümanlara uygulanan hükümler, diğeri ise bir İslâm beldesinde yaşayan herkese tatbik edilen hükümler. İşte bu ikinci kısım, “muamelât” ve “ceza” hükümleri. Bir gayri müslim cizye vererek İslâm beldesinde yaşıyorsa, o beldenin bir vatandaşı olarak bütün muamelat ve ceza hükümlerine muhatap olur. Hırsızlık ederse eli kesilir, birisine zina iftirasında bulunursa cezalandırılır.
Bazı çevreler meseleyi ters değerlendirerek, İslâm’ın ceza hükümlerinin uygulanmadığı bir ülkede namaz kılmanın, oruç tutmanın da bir mana ifade etmeyeceği gibi çok saptırıcı ve bir o kadar da mesuliyetli sözler söylüyorlar. Kendilerine karşı çıkan mü’minleri de Allah’ın hükümlerinden bir kısmını dikkate almamakla suçluyorlar.
Halbuki bu iddia asıl kendileri hakkında geçerli oluyor. Şeriatın yüzde doksan dokuzunu teşkil eden ve dinin temeli olan hükümleri hafife almak ve dinde sadece Müslim - gayrı müslim herkese uygulanan ve cemiyetin huzur ve saadetini temin eden muamelât ve ceza hükümlerine ağırlık vermek gibi bir hatanın içine düşüyorlar.
Namazın her rekâtında Fâtiha’yı okuyan ve Rabbinden “sırat-ı müstakime” hidayet talebinde bulunan bir mü’minin, çok dikkatli olması gerek. Aşırılığın her türlüsü, yâni ifratı da tefriti de insanı istikametten uzaklaştırır.
- Asrımızda Şeriat geçerli midir?
Bu noktada düşülen iki aşırılığa kısaca temas edeceğiz: Bazı insanlar, bu asırda İslâmî hükümlerle hükmetmenin mümkün olmadığını iddia ederken, diğerleri de İslâm hükümleriyle hükmetmeyen herkesi, niyetlerine bakmaksızın, hemen küfürle itham ediyorlar. Bunların biri ifrattadır, diğeri tefritte. Yâni ikisi de aşırı, ikisi de istikametten sapmış.
Önce birinci yanılmadan söz etmek isteriz. Meşhur bir kaide vardır. “Bir şey sabit olursa, levazımıyla sabit olur.” El dendi mi, parmaklar onun lâzımıdır. Eli, parmaksız düşünemezsiniz. Ve böyle bir elden istifade edemezsiniz. Yüz dendi mi, gözü ondan ayıramazsınız. Gözsüz bir yüzün önemli bir yanı eksik demektir. Gözün de akını karasından ayıramazsınız. Parmak elin, göz yüzün, gözbebeği de gözün lâzımıdır. Ondan ayırır ve tek olarak düşünürseniz bir fayda elde edemezsiniz. İslâmî hükümler de öyledir. Bir bütün olarak düşünülmelidir. Ve ancak o zaman, ferdi ve cemiyeti terakki ettirir; huzura, saadete kavuşturur.
İslâm’ın temel şartlarının ihmale uğradığı, ferdî ve ailevî hayatın yanlış esaslar üzerine bina edildiği bir cemiyette, sadece muamelât ve ceza hükümlerinin tatbiki fazla bir fayda sağlamaz. Yahut bu hükümlerin, böyle bir cemiyete tatbiki mümkün olmayabilir. Olsa bile, birçok kimse, bunlara, inanmadan ve istemeyerek uymakla nifaka düşer. Müslüman görünür, ama bir İslâm düşmanı olarak yaşar.
Şeriatın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğine bir misal vermek isterim. İslâm’da faiz haramdır, yasaktır. Bu yasağı getiren âyet-i kerimeyi “Müminler ancak birbirinin kardeşidirler.” âyetiyle birlikte düşünmek gerekir. O zaman şu hakikat ortaya çıkar:
“Bir mü’min, ihtiyaç içinde kıvranan ve kendisinden borç isteyen bir kardeşine borç verirken, şer’î ifadesiyle ona karz-ı hasende bulunurken, bu parayı fazlasıyla geri alma talebinde bulunamaz. Bunun kardeşlikle bağdaşması mümkün değildir.”
İslâmî kardeşliğin son derece zayıfladığı, kişinin kendi öz kardeşine oyunlar oynadığı, tuzaklar kurduğu, devlet malının acımasızca yağmalandığı bir cemiyette, İslâm’ın faiz yasağı icra edilemiyorsa, kabahat o bozulan bünyenindir; ilâcın, yahut gıdanın değil.
Gelelim, istikamet sınırlarını aşan ikinci iddiaya. Bir cemiyette, İslâm’ı tam tatbik etmeyen, hükmünü ona göre vermeyen veya veremeyen bir insana hemen kâfir damgası vurmak da insaf değildir. Zira, iman küfre zıttır. Bir insan İslâm’a zıt bir hüküm veriyor, bir icraat yapıyorsa, bunu İslâm’ı reddederek yapacaktır ki küfre girsin. Aksi halde onun küfründen değil günahından, isyanından söz edilebilir. İman gibi küfürde de niyet ve irade şartı vardır. Bir adam ancak, “İslâm’ın şu husustaki hükmü şöyle ama, ben onu kabul etmiyor ve şöyle hareket ediyorum.” derse küfre girer. Böyle bir niyeti ve iradesi yoksa, işlediği hata, verdiği yanlış hüküm tamamen bilgisizliğinden yahut irade zaafından kaynaklanıyorsa, yaptığının da yanlış olduğunu biliyorsa bu adama kâfir demek Ehl-i sünnet itikadınca mümkün değildir. Bunu ancak, büyük günah işleyenin kâfir olduğuna hükmeden “Haricîler”, yahut böyle bir kimsenin imanla küfür arasında kalacağını savunan “Mûtezile” iddia edebilir. Bunların ise ehl-i dalâlet olduklarında bütün Ehl-i sünnet âlimleri müttefiktir.
Çok dikkatli olmamız gerekiyor; İslâm’ı savunuyorum derken, bilmeden dalâlet ehlinin yoluna girebiliriz.

38-) VERDİĞİMİZ OYDAN HESABA ÇEKİLECEKMİYİZ ?

VERDİĞİMİZ OYDAN SORUMLUMUYUZ

?Sayın okurlarım bize sıkça sorulan bir soru var. Acaba oy veren kişi verdiği oydan sorumlu mudur? Oy vermesi sebebiyle hesaba çekilecek midir?. Bunun cevabını bulmaya çalışalım. Bunun cevabına geçmeden önce canım bir oydan ne olacak diye düşünenler yanlış düşünüyorlar. Lider seçilen kişi hep senin gibi bir oy verenler sayesinde lider oluyor. Bir bir oylara toplanıyor milyon oy oluyor.Diyelim ki iki lider var birisi 5 milyon oy almış diğeri 5 milyon bir oy almış yani bir oy fazla ne oluyor.Canım bir oydan ne çıkar mı deniliyor. hayır 1 oy fazla alan kişi lider oluyor.Yani senin verdiğin bir oy o kişiyi lider yapıyor ki bunun örnekleri defalarca yaşanmıştır.
OY KULLANIRKEN ŞU SEBEPLERLE OY VERMEMELİYİZ.
Oy verirken aşağıda sayacağım sebeplere dayanarak oy verilmemelidir.
1-NEFİS:(Ego)
AYET:(Yusuf-83)”Nefis daima kötülüğü emreder.”
İşte kötülüğü emreden nefs kişi oy kullanacağı zaman şöyle telkin yapar.Sakın ha dürüst,dinine bağlı,vatanına bağlı,çalmayan,Allahtan korkan,adaletten yana olan fakiri düşünen,lidere oy verme ,onu başına getirme eğer o kişi başa gelirse senden alır fakire dağıtır.Senin vergi vermene sebep olur. çalıştırdığın işcilerini sigortalı yapmanı ister, ihaleleri alamazsın ,rüşvet veremez veya rüşvet yiyemezsin,dönen çarkına çomak sokar.Fakir paralanır sana mahkumiyeti azalır fakiri istediğin gibi kullanamazsın,fakiri ezemezsin,onu 3 kuruşa köle gibi günde 12 saat çalıştıramazsın,lideri kafa kola alıp istediğini yaptıramazsın,suç işleyince cezanı çekmek zorunda kalacaksın,yaptığın yanına kar kalmayacak,doya doya alem yapıp içki içip fuhuş yapamayacaksın,kaçakcılık yapamıyacaksın.uyuşturucu kullanamayacak,ticaretini yapamıyacaksın,kumar oynayamıyacak oynatamıyacaksın,Senin villandan fakirlerde alacak senin, lüks arabandan fakirlerde alacak,havan bitecek, senin okuduğun okullarda onlarda okuyacak,senin geldiğin makamlara onlarda gelecek.Aman ha sakın ha o kişiyi iktidar yapma olmaması içinde her türlü gücünü kullan,medya gücünü kullan,para gücünü kullan,makamını kullan,gücünü çevreni kullan ne yap onun iktidar olmasına mani ol.Sayın okurlarım işte nefis bu ve buna benzer sebeplerden milletine faydalı olacak kişiyi değil, kendisine ve çevresine faydalı olacak kişiyi seçmekte, seçtirmektedir.
2-MENFAAT: Maalesef dünya menfaat dünyası olmuştur.Bugünün insanının menfaati için satamıyacağı hiçbir değeri kalmamıştır. Menfaati için (mal,para,makam,şöhret,rütbe,çevre,çıkar) feda edemiyeceği hiçbir değeri kalmamıştır.Akrabasını,arkadaşını,dostunu,şerefini,haysiyetin ve en önemlisi namusunu gözünü kırpmadan feda edebilmektedir.Elbette istisnalar kaidei bozmaz.Ve menfaat için herşey istismar edilebilir.Din ,diyanet aklınıza gelen her şeyi istismar etmekten asla rahatsızlık duymamaktadırlar.Onların menfaati için herşey mübahtır. içki,kumar,zina,adam öldürme,yalan,iftira aklınıza gelebilecek her türlü kötülük onlar için gayet normaldir.Ve bunu yaparken de bir şeylerin arkasına sakalanmayı iyi bilirler, yaptıkları haltlara kulp uydururlar, mesela vatan millet sakarya için bunları yapıyoruz derler.
3-AKRABALIK-AHBABLIK: Bazı insanlar hırsız olduğunu bile bile o makama layık olmadığını bile bile sırf akrabalık,dostluk,arkadaşlık,milliyetcilik,sülalacilik sebebiyle bile bile oy verir benden olsunda isterse hırsız olsun der.
4-PARTİ TAASSUBU: Bazı insanlarda da aşırı parti sevgisi vardır.Takım tutar gibi parti tutmaktadırlar.Partisinin her yaptığı doğru, partisi asla hata yapmaz.Öyle bir partiye tapma vardır ki biri anasına avradına söğse kızmaz.Ama partisine en ufak söz söylense kıyameti koparır.Partisine adeta tapar. İşte böyle bir parti taassubu olan bir insanın sağlıklı karar verebilmesi mümkün değildir. Partisi memlekete ne kadar büyük zarar verirse versin asla partisinden vazgeçmez.Parti değil Din ,Ülke,il,ilçe,köy menfaati göz önünde bulundurulmalıdır.
5-HATIR İÇİN OY VERENLER:Bazı insanlarda sevdikleri birinin hatırı için bile bile hırsıza oy verirler.Kendilerine ve topluma yazık ederler.
6-CAHİLLER: Bazıları da bilmeden araştırmadan iyi zannedip oy verirler.İşte belki Allah onları affeder.Elbette daha birçok sebep varsa da sebep ne olursa olsun herkes verdiği oydan dolayı hesaba çekilecektir.Seçtiği lider memleketine vatanına milletine yararlı işler yaparsa onun aldığı sevaptan oy verende payını alacak eğer zararı varsa onun aldığı günahtan elbette payını alacaktır. Çünkü venabı hak işlenen zerre şerrin ve zerre hayrın karşılığını mutlaka göreceğimizi şöyle beyan ediyor.
AYET:( Zilzal 7-8)(femenyeğmel misgale zerretin hayreyyereh vemen yeğmel misgale zerretin şerrey yereh.)’’Herkim zerre miktarı hayır işlerse karşılığını görür her kimde zerre miktarı şer işlerse karşılığını görür.”
Sayın okurlarım zerre miktarı hayrı ve şerri hesaba katan Allah(cc) koskoca bir memleketin milyonlarca insanın geleceğini kaderini yönlendiren yönetimden ve onu oraya getiren kişiden hesap sormuyacağını iddia etmek en hafif ifade ile aptallıktır. Bakınız kıyamet gününde seçilen ve seçenler birbirini suçlayacak seçilenler bizim suçumuz yok onlar bizi seçti diyecekler.işte ayet
AYET:(Araf.38)”Allah(cc) buyuracak ki sizden önce geçmiş cin ve insan toplulukları arasında sizde ateşe girin.Her ümmet girdikçe yoldaşlarına lanet edecekler.Hepsi birbiri ardından orada toplanınca sonrakiler öncekiler için Ey rabbimiz işte bizi bunlar saptırdılar. Onun için bunlara bizden bir kat daha fazla azap ver.diyecekler.Allahta herkes için bir kat fazla azap vardır.Siz bilmezsiniz diyecektir.”
Bu ayetten de açıkca anlaşılacağı gibi önde giden liderler hem kendileri sapıp hem de emirleri altındakileri saptırdıkları için iki kat azaba uğracaklardır. Onları seçenlerde iki kat azaba çarptırılacakdır. Çünkü o milyonlarca insanın günaha girmesine sebep olmuştur. Elbette bir insan günah işlese suçu kendinedir.Fakat işlediği suç milyonlarca insanı etkiliyorsa elbette onların günahlarından da pay alacaktır.Aynı şekilde bir haramı icat eden kişi yapılan bütün günahlardan pay alacaktır. Mesela adem (as) oğlu kabil ilk cinayeti işlediği için ve bu harama yol açtığı için kıyamete kadar işlenen her günahtan oda payını alacaktır. Hayra çığır açanda öyledir.
OY VEREN OYUNDAN SORUMLUDUR
Ey oy veren kardeşim verdiğin oyun sorumluluğunu bil.Hem Dünyanı hem Ahiretini karartma ve milyonlarca insanın vebalini yüklenme unutma ki biz kendimizi düzeltmedikçe Allah(cc) Bizim durumumuzu düzeltmez. işte ayet.
AYET:(Rad.11)”Bir toplum kendilerindeki özellikleri değiştirinceye kadar Allah onlarda bulunanları düzeltmez.”
Bu ayette cenabı hakkın ne demek istediği açık değil mi? Siz böyle devam ettiğiniz müddetçe Allah için vatanınız için toplumun menfaati için değil de sırf nefsiniz ve menfaatiniz ,çıkarınız için oy vermeye devam ettikçe bende sizi süründürmeye devam ederim. Buyuruyor. Ve sizin verdiğiniz oylar neticesinde kasabanızda başa getirdiğiniz.kötü liderler peydahlanır.işte ayet
AYET:(Enam-123)”Böylece biz her kasabada aralarda bozgunculuk yapmaları için günahkarlarını liderler yaptık onlar yalnız kendilerini aldatırlar.Ama farkında olmazlar.”
Gördükmü ayet ne buyuruyor.Siz oy verdiniz bende lider yaptım. Siz istediniz. Hem adamı sen seç ve adamın zulumlarına katlan hem de Allahı suçla başımıza neden bunu verdin, diye sen getirdin onu başa hadi sen getirmedin diyelim niye zulmune razı oluyorsun neden onu almıyorsun ordan.Ondan sonrada yandım diyorsun.Bir memleketin helakına sebep olanlar o memleketi yönetenlerdir buyrun ayet
AYET:(isra-16)”Bir ülkenin helakına sebep ele başlarıdır.”
işte sen liderini seçerek elebaşını seçerek ülkenin helakına sebep oluyorsun. Ama sanma ki Allaha bunun hesabını vermiyeceksin liderinle beraber sende huzura çağrılacaksın. işte ayet
AYET:(İsra-71)”Her insan topluluğunu önderleri ile birlikte çağıracağız.”
Neymiş liderinle birlikte huzura çağrılacaksın eğer güzel işler yaptıysa liderin sende nasipleneksin kötü işler yaptıysa sende cezalanacaksın.Ve yukarıdaki(Araf.38) ayetinde geçtiği gibi muamele göreceksin.
Demek ki hem oy veren, hem de oy verilen sorumlu olacak hem kendi günahlarını hem de sebep oldukları milyonların günahlarını yüklenecektir.

İSLAMDA YÖNETİM, ŞURADIR

İSLAMDA YÖNETİM ŞURADIR(ŞURA) DEMOKRASİ: 

İslamın benimsediği idari yapı danışma(şura) üzerine kurulması gerektiğinden hareketle oluşan yönetim sistemidir.
OTOKRASİ: Herhangi bir diktatörün şahsa dayanan yönetim sistemidir.
TEOKRASİ: Kendisinde ilahi bir statü olduğundan ortaya çıkan kişinin idaresindeki yönetim sistemidir.
OLİGARŞİ: Üstün azınlık sınıfının hakimiyetine dayanan yönetim sistemidir.
DEMAOGOJİ: Kişilerin heva heveslerine göre idare edilen yönetim sistemidir.
LAİK DEMOKRASİ: Parası çok olanın, medyayı iyi kullananın, sülalesi ve çevresi güçlü olanın, sermaye guruplarıyla arası iyi olanın seçilebildiği, din dışı partilerin başa geçebildiği, insanların icat ettiği anayasanın değiştirilebildiği, haramın, helal, helalında haram yapılabildiği bugünkü Türkiye de uygulanan yönetim sistemidir.
Egemenliğin dolayısıyla hüküm vermenin insana ait olduğu LAİK CUMHURİYET v.b bugün var olan hiçbir idari yönetim islami yönetim değildir. Bunları tek tek ele alırsak
OTOKRASİ: İslam ın ilk yılları asla teokrasi yönetimi değildir. Çünkü peygamberimiz(sav) hasta yatağında yatarken tüm ısrarlara rağmen kendinden sonra başa geçecek kişiyi belirlememiştir. Eğer teokratik yönetim uygulasaydı. kendinden sonra ya kızını, ya hem amcasının oğlu ve de damadı olan hz.Aliyi, veya fıkıhta söz sahibi olan ve yönetme vasfı olan hz. Aişeyi tavsiye ederdi ama asla kimseyi tavsiye etmediği gibi kimseye de işaret etmemiştir. Ve hz ebu bekir şura ve beyat sistemiyle başa gelmiştir.
TEOKRASİ: İslam yönetimi Teokraside değildir. çünkü eğer teokrasi yönetimi olsaydı başa ehli beytten birisi geçmesi gerekti. Bu da olmamış ehli beytten olmayan hz. Ebubekir başa geçmiştir.
OLİGARŞİ: İslamın yönetimi Oligarşide değildir. Eğer oligarşi olsaydı peygamberimizin sülalesinden birisi olurdu.
İslam idari bakımdan uyması gereken herhangi bir sistem tesbit etmemiştir. Ancak idari sistemin adaleti tahakkuk etttirmesi için gerekli sabit ve değişmez hükümler koymuştur. Zira insanların ihtiyaçları, bulundukları cemiyetlerin zaman ahvalin değişmesiyle değişecektir. Allah(cc) Kuranda tafsilatlı ve sınırlı hükümler tesbit etseydi. Şüphesiz Müslümanlar zorluklarla karşı karşıya kalmış olacaklardı. Bundan dolayı Allahın Kuranda asli hükümleri zaman ve mekana göre değişmeyen genel hükümler koyarak ayrıntıları ve tafsilatı Kuranın asli hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla milletlerin ihtiyaçlarına uygun olarak tasarruflarına terketmesi ilahi bir hikmet icabıdır. İşte islamın esas ve değişmeyen idari kurallarından biri şura dır.
ŞURA: istişare etmek demektir. İstişare herhangi bir konuda doğruya ulaşmak için başkasının görüşlerine başvurmak demektir. Toplanıp istişare yapan topluluğada şura denir. Şura islam şeriatinin bir kaidesidir. Bu yüzden kuran-ı kerimin bir suresinin adı şura suresidir.
ŞURA MECLİSİ ALLAHIN EMRİDİR
Şura suresinde şura meclisi kurmayı ve istişare yapmayı Allah(cc) emretmektedir. Şura demokratik nizamın temelidir. o nedenle islamda devlet nizamının demokrasi ile bağdaşmadığını iddia edenler. islam yönetimi teokratik ve krallık yönetimidir diye iddia edenler, yanılmaktadırlar. Gerçek demokrasi İslam nizamında mevcuttur. Elbette kastettiğimiz bugün geçerli olan ve hala tam oturmamış olan laik demokrasi değildir. Kuranın nuzulunden 1400 yıl sonra hala krallık yönetimi hakimken Kuranın ve islamın şurayı emretmesi, 4 halifenin seçimle iş başına gelmesi islamın demokrasiye verdiği önemi ispatlamaktadır. Ve gerçek çağdaş ileri ve aydının kim olduğu da ortaya çıkmaktadır. Nitekim bakınız ayet ne buyuruyor.
AYET: (Şura.38)”Onların işleri aralarında danışma iledir. ”
Bu ayetten açıkca anlaşılıyor ki istişare farzdır. Hangi işi yapmaya kalkarsa istişare etmelidirler. istişare emri sadece insanlara farz kılınmamış idarecilere de farz kılınmıştır. Bırakın idarecileri vahiy ile direkt görüştüğü, hadisi kutsiler ile direkt konuştuğu peygamberimize bile bize örnek olması açısından istişareyi emretmiştir. İşte
AYET: (Ali imran.159)”onları affet onlar için istiğfar et işlerde onlara danış.”
İşte bu ayetin gereğini peygamberimiz yerine getirmiştir. Şöyle ki savaşların bir çoğunda kendisi hem Allahtan vahiy ile desteklenen peygamber, hem kendi dediğini yaptıracak ve kimsenin karşı çıkamayacağı hükümdar, ve savaşı yönetmeye tam yetkili ordu komutanı olduğu halde. Bedir savaşında ele geçirilen esrilerin durumunu yanındakilerle istişare etmiş ve kendi istediği değil şura meclisinin aldığı kararı uygulamış fidye karşılığında esirler serbest bırakılmıştır. Yine hendek savaşında şehrin etrafına hendek kazılması fikri peygamberimizin değil, şura meclisinin kararıyla olmuştur. Uhut savaşına da düşmanın dışarıda karşılanması fikri peygamberimizin değil şura meclisinin kararıdır. Savaşta bile istişareye önem veren bir dini dikdatörlükle suçlamak abesle iştigaldir. Hudeybiyede, taif seferinde, ifk hadisesinde, ezan konusunda ve birçok konuda istişarede bulunmuştur.
HADİS: Ebu hureyre peygamberimizden çok istişare yapan etrafındakilere danışan bir insan görmedim demiştir.
Bu nedenle hiçbir idareci istişareden muaf olamaz. Peygamberine bile istişareyi emreden dinin yöneticilere istişare etmemiş olması düşünülemez. İşte bu nedenle 4 halife zamanında istişareye büyük önem verilmiş. hz Ömer halifeliği zamanında hz Osman, hz.Ali, Abdurrahman.b.avf ,Muaz. b.cebel, Ubey .b.kaab, Zeyd .b.sabit ten müteşekkil istişare heyeti kurmuştur.
İSLAMDA İSTİŞARE FARZDIR
İslam da istişare sistemi çoğunluk yada azınlık farkı gözetmeksizin imkan dahilinde herkesin görüşünü almayı gerektirmekte bunun yanında görüşler içinde tercihe şayan olanın parmak hesabıyla değil derin ve tarafsız akli araştırması neticesi tesbit edilmiş olanın tatbik mecburiyetini içermektedir. Bu sistem iktidar nazariyesinde bir yenilik olup, ekseriyetin ekseriyete tahakkümünü saf dışı etmektedir. Bununla beraber İslami müşavere sistemi arzu edilen neticeye varabilmesi için pedegojik hazırlık devresine ihtiyaç vardır. Devlet başkanlarının istişare edeceği heyet değişik bir kadro teşkil etmelidir. Bazen Uhut savaşunda olduğu gibi çoğunluğun görüşü benimsenmiş, bazen havazın ganimet taksiminde olduğu gibi istişare heyetinin tamamının oluruyla karar verilmiş, bazen de bedir esirlerin de olduğu gibi bilirkişi şura heyeti oluşturulup karar verilmiştir. Bazen de galafanın çekilme meselesinde olduğu gibi bilirkişi olan said b. muazve sait .b. ubadenin kararı benimsenmiştir.
Görüldüğü gibi gerçek demokrasinin bütün örnekleri peygamberimiz zamanında yaşanmıştır ve benimsenmiştir ve gösterilmiştir. Ancak şura meclisi ne şekilde olursa olsun alınan karar keyfi bir idare diktatörlük ve zulum ve adaletsizlik amacıyla kullanılamaz. Devlet başkanı ile şura meclisi arasında anlaşmazlık çıkması halinde ihtilaf konusu tartışılır, incelenir. Sonra görüş bildirecek bilir kişiden oluşan hakem heyeti oluştururlur.
HADİS: Nitekim hz Ömer bunu tatbik etmiştir. Şama giderken yolda veba hastalığı baş göstermiş, yola devam konusunda itilaf etmiştir. Şura heyeti ile aralarında anlaşma olmayınca Kureyş büyüklerinden hakem heyeti kurmuş Onların geri dönelim teklifini kabul ederek geri dönmüştür.(Buhari.tıp,30.müslim.selam.98.muvatta . medine.22)
İstişare ile siyasi, içtimai, askeri v.b. bütün meselelerin en doğru çözüme kavuşması mümkündür. Kişi ne kadar akıllı, zeki ve tecrübeli olursa olsun. istişareye önem vermedikçe faydalı sonuçlara ulaşılması ve problemleri güzel bir şekilde çözmesi pek mümkün değildir. Zira peygamberimiz(sav) insanların en akıllı en zekisi olduğu halde ,Allah(cc) tarafından bizzat vahiyle irtibat kurabildiği halde öyle ya savaşta cenabı hakka nasıl savaşmak gerektiğini sorarak gelen vahye göre de hareket ederdi, ama burada bizlere örnek olmak vardır belki bilmediğimiz başka hikmetler vardır. Topulumun düştüğü hataların çoğunluğu istişare etmeden verilen kararlar neticesinde olmuştur .Bilhassa ticarette iş adamları para benim diyerek istişare yapmadan karar vermekte ve böylece çoğu iflas etmektedir.
İSLAM KRALLIK VE PADİŞAHLIĞI YASAKLAR
İslam zorbalardan, krallardan, firavunlardan, imparatorlardan, meliklerden asla hoşlanmaz.
AYET: (Kehf.79)”Arkalarında her sağlam gemiyi zorla alan bir melik vardı.”
AYET: (Neml.94)”Şüphesiz melikler bir ülkeye girdiklerinde orayı ifsat ederler. O ülke halkının aziz olanlarını zelil ederler. Onlar böyle yaparlar.”
HADİS: ”Halifelik melikliğe dönerse kötü yönde pek çok olaylar gerçekleşir”(Ebu davut.cihat.35.)
Nitekim peygamber efendimizin bu engin ileri görüşlülüğü doğru çıkmış. Hz Ali zamanında Şam valisi olan Muaviye melik olabilmek için Peygamberimizin bütün sülalesinin öldürülmesi gerektiğine karar vermiş, önce peygamberimizin damadı ve amcasının oğlu halife Hz Ali ile Peygamberimizin sevgili eşi Hz. Aişe annemizi sıffın(deve) savaşında karşı karşıya gelmelerine sebep olmuş tamamen ehli beytten 70 kişi nin ölmesine sebep olmuş bununla yetinmeyip sırasıyla Hz aliyi. sonra oğlu yezid peygamberimizin biricik torunları hz hasan ve hz. hüseyini bizzat şehit etmiş ve peygamberimizin sülalesinden hiç kimse bırakmamıştır. Soyunu tamamen kurutmuştur. Daha sonra zorla yönetimi ele geçirmiş kendi ismi altında yani Emevi devletini kurmuş, seçimle iş başına gelmeyi kaldırmış( ayetlere rağmen )üstelik bunu din adına yaptığını iddia etmiş. Bununla da yetinmeyip Kurani kerimin ayetlerinde nesh vardır bazı ayetlerin hükmü kaldırılmış diyerek ve Kuranın ayetlerini hiç kimse anlamaz diyerek istediği şekilde kafasına göre ayetleri yorumlatarak, ayetlerin noktalama ve durak işaretleri ile oynayarak, krallığını sağlama almış ona karşı gelen alimleri ya öldürtmüş yada imam Hanefi gibi hapislerde ölmesini sağlamış ve kendi kafasına göre fetva veren alimlerle İslama en büyük darbeyi vurmuştur. İslam düşmanlarının eline büyük kozlar vermiştir. Şimdi bile bütün İslam düşmanları İslamiyetin yönetimini babadan oğula geçen krallık olduğunu savunmakta, islamda recm taşlayarak adam öldürme cezasının olduğunu savunmakta . 4 karı alma emrinin olduğunu savunmakta, kadına bir erkeğe iki hisse verilir diye savunmakta böylece İslama onarılmaz yaralar açılmaya hala devam edilmektedir. islam gerici yobaz bir din olarak lanse edilmektedir. Bunun vebali ve günahı Muviye ve oğlu Yezidin üzerindedir. Oğlu yezit peygamberimizin göz nurları sevgili torunlarını öldürmenin mükafatı olarak melik olmuştur babasından sonra . Ama ne yazık ki öyle bir beyin yıkamışlar ki Peygamberimizin sülalesini savunan Muaviye ve Yezide laf söyleyen benim gibileri alevilikle suçlayan dindar inançlı kardeşlerimiz var. Be kardeşim sen Peygamberimizi sevmiyor musun? seviyorsun o halde onun soyunu kurutan adamı nasıl olurda savunursun.Onun koymadığı hükümleri koyan, islama en büyük zararı veren bu kişileri nasıl savunursun. neymiş sahabelere dil uzatılamazmış peygamberimizin öz amcası Ebu Leheb ve karısına Allah(cc) bizzat beddua etmiyor mu. elleri kurusun demiyor mu? Tebbet suresinde Halbuki adam ne peygamberimizin soyunu kuruttu ne de İslamın ahkamını bozdu nede asırlar boyu Müslümanların sırtına kambur vurdu. Müslümanların hakir görülmesine sebep oldu. Tek suçu peygamberimize eziyet etmekti, Allah(cc) Resulunu o kadar seviyor ki onu üzen öz amcasını Kuranda lanetliyor ve kıyamete kadar her Müslümanın lanetlemesine sebep oluyor. Ya peygamberimizin(sav) soyunu kurutan bu Mauviyeye ve Yezide nasıl mauamele edecek hiç düşündünüzmü? Kaldı ki Allah(cc)sahabeye lanet ediyorsa biz niye etmeyelim. Sayın okurlarım lütfen uyanalım lütfen gerçekleri görelim artık taassubu bırakalım.
Sayın okurlarım şimdi soruyorum size Kuran-ı Kerimin nuzulu tamamlanmış, Peygamberimiz(sav)vefat etmiş. Hz Ebubekir, hz.Ömer ,hz.Osman ve hz Ali devirlerinde islamın emirleri ve ahkamı tam olarak yaşanmış. Fakat Şam valisi olan hain, münafık Allah lanet etsin(bana kimse çıkıp yok vahiy katibiydi yok bilmem neydi masallarını okumasın. Müslümanların içine giren müslüman girip islama en büyük darbeyi atan kişiye hz Muaviye diyenlere de yazıklar olsun. Be hey gafil hz. Aliye biat etmeyen(sizden olanlara biat edin ayeti var) sonrada hz ali başta olmak üzere tüm peygamberin sülalesini şehit eden sahabe arasına fitne sokup peygamberimizin damadı ve amcasının oğlu ile eşini şavaştıran, şura suresi ve şura ayetlerini yok sayıp krallık yönetimini getiren, Kurandaki ayetler birbirinin hükmünü kaldırmıştır diyerek onlarca ayeti yok sayan, ve bu şekilde işine geldiği gibi hüküm veren. bir münafığa sen nasıl hz. dersin nasıl saygı gösterirsin de bana Allah aşkına. Allahın laneti, Muaviyenin, oğlu Yezidin ve bile bile onları sevenlerin üzerine olsun.
Sayın okurlarım bize sıkça sorulan bir soru var. Acaba oy veren kişi verdiği oydan sorumlu mudur? Oy vermesi sebebiyle hesaba çekilecek midir?. Bunun cevabını bulmaya çalışalım. Bunun cevabına geçmeden önce canım bir oydan ne olacak diye düşünenler yanlış düşünüyorlar. Lider seçilen kişi hep senin gibi bir oy verenler sayesinde lider oluyor. Bir bir oylar toplanıyor milyon oy oluyor. Diyelim ki iki lider var birisi 5 milyon oy almış diğeri 5 milyon bir oy almış yani bir oy fazla ne oluyor. Canım bir oydan ne çıkar mı deniliyor, hayır 1 oy fazla alan kişi lider oluyor, yani senin verdiğin bir oy o kişiyi lider yapıyor ki bunun örnekleri defalarca yaşanmıştır. Oy verirken aşağıda sayacağım sebeplerden dolayı oy verilmemelidir.
1-NEFİS:(ego)(yusuf suresi.83)”Nefis daima kötülüğü emreder.”
işte kötülüğü emreden nefis kişi oy kullanacağı zaman şöyle telkin yapar. Sakın ha dürüst, dinine bağlı, vatanına bağlı, çalmayan, Allahtan korkan, adaletten yana olan fakiri düşünen, lidere oy verme ,onu başına getirme eğer o kişi başa gelirse senden alır fakire dağıtır. Senin vergi vermene sebep olur. çalıştırdığın işcilerini sigortalı yapmanı ister, ihaleleri alamazsın, rüşvet veremez veya rüşvet yiyemezsin, dönen çarkına çomak sokar. Fakir paralanır sana mahkumiyeti azalır fakiri istediğin gibi kullanamazsın, fakiri ezemezsin, onu 3 kuruşa köle gibi günde 12 saat çalıştıramazsın, lideri kafa kola alıp istediğini yaptıramazsın, suç işleyince cezanı çekmek zorunda kalacaksın, yaptığın yanına kar kalmayacak, doya doya alem yapıp içki içip fuhuş yapamayacaksın, kaçakcılık yapamayacaksın, uyuşturucu kullanamayacak, ticaretini yapamıyacaksın, kumar oynayamıyacak oynatamıyacaksın, Senin villandan fakirlerde alacak senin, lüks arabandan fakirlerde alacak, havan bitecek, senin okuduğun okullarda onlarda okuyacak, senin geldiğin makamlara onlarda gelecek. Aman ha sakın ha o kişiyi iktidar yapma olmaması içinde her türlü gücünü kullan, medya gücünü kullan, para gücünü kullan, makamını kullan, gücünü çevreni kullan ne yap onun iktidar olmasına mani ol.
Sayın okurlarım işte nefis bu ve buna benzer sebeplerden milletine faydalı olacak kişiyi değil, kendisine ve çevresine faydalı olacak kişiyi seçmekte seçtirmektedir.
2-MENFAAT: Maalesef dünya menfaat dünyası olmuştur. Bugünün insanının menfaati için satamayacağı hiçbir değeri kalmamıştır. Menfaati için (mal, para, makam, şöhret, rütbe, çevre, çıkar) feda edemeyeceği hiçbir değeri kalmamıştır. Akrabasını, arkadaşını, dostunu, şerefini, haysiyetin ve en önemlisi namusunu gözünü kırpmadan feda edebilmektedir. Elbette istisnalar kaidei bozmaz. Ve menfaat için her şey istismar edilebilir. Din ,diyanet aklınıza gelen her şeyi istismar etmekten asla rahatsızlık duymamaktadırlar. Onların menfaati için her şey mübahtır. içki, kumar, zina, adam öldürme, yalan, iftira aklınıza gelebilecek her türlü kötülük onlar için gayet normaldir. Ve bunu yaparken de bir şeylerin arkasına saklanmayı iyi bilirler, yaptıkları haltlara kulp uydururlar, mesela vatan millet sakarya için bunları yapıyoruz derler. OY KULLANIRKEN ETKİLENDİĞİMİZ ŞEYLER
3- AKRABALIK-AHBABLIK: Bazı insanlar hırsız olduğunu bile bile o makama layık olmadığını bile bile sırf akrabalık, dostluk, arkadaşlık, milliyetcilik, sülalecilik sebebiyle bile bile oy verir benden olsun da isterse hırsız olsun der.
4-PARTİ TAASSUBU: Bazı insanlarda da aşırı parti sevgisi vardır, takım tutar gibi parti tutmaktadırlar. Partisinin her yaptığı doğru, partisi asla hata yapmaz. Öyle bir partiye tapma vardır ki biri anasına avradına sövse kızmaz. Ama partisine en ufak söz söylense kıyameti koparır. Partisine adeta tapar. İşte böyle bir parti taassubu olan bir insanın sağlıklı karar verebilmesi mümkün değildir. Partisi memlekete ne kadar büyük zarar verirse versin asla partisinden vazgeçmez.
5-HATIR İÇİN OY VERENLER: Bazı insanlarda sevdikleri birinin hatırı için bile bile hırsıza oy verirler. Kendilerine ve topluma yazık ederler.
6-CAHİLLER: Bazıları da bilmeden araştırmadan iyi zannedip oy verirler. İşte belki Allah onları affeder. Elbette daha birçok sebep varsa da sebep ne olursa olsun herkes verdiği oydan dolayı hesaba çekilecektir. Seçtiği lider memleketine vatanına milletine yararlı işler yaparsa onun aldığı sevaptan oy verende payını alacak eğer zararı varsa onun aldığı günahtan elbette payını alacaktır. Çünkü cenabı hak işlenen zerre şerrin ve zerre hayrın karşılığını mutlaka göreceğimizi şöyle beyan ediyor. (feemmel misgale zerretin hayreyyereh veemmel misgale zerretin şerrey yereh.)Her kim zerre miktarı hayır işlerse karşılığını görür her kimde zerre miktarı şer işlerse karşılığnı görür.”
Sayın okurlarım zerre miktarı hayrı ve şerri hesaba katan Allah(cc) koskoca bir memleketin milyonlarca insanın geleceğini kaderini yönlendiren yönetimden ve onu oraya getiren kişiden hesap sormayacağını iddia etmek en hafif ifade ile aptallıktır. Bakınız kıyamet gününde seçilen ve seçenler birbirini suçlayacak seçilenler bizim suçumuz yok onlar bizi seçti diyecekler. İşte ayet
AYET:(Araf.38)”Allah(cc) buyuracak ki sizden önce geçmiş cin ve insan toplulukları arasında sizde ateşe girin. Her ümmet girdikçe yoldaşlarına lanet edecekler. Hepsi birbiri ardından orada toplanınca sonrakiler öncekiler için Ey rabbimiz işte bizi bunlar saptırdılar. onun için bunlara bizden bir kat daha fazla azap ver, diyecekler. Allahta herkes için bir kat fazla azap vardır. Siz bilmezsiniz diyecektir.”
Bu ayetten de açıkca anlşılacağı gibi önde giden liderler hem kendileri sapıp hem de emirleri altındakileri saptırdıkları için iki kat azaba uğrayacaklardır Onları seçenlerde iki kat azaba çarptırılacaklardır. Çünkü o milyonlarca insanın günaha girmesine sebep olmuştur. Elbette bir insan günah işlese suçu kendinedir. Fakat işlediği suç milyonlarca insanı etkiliyorsa elbette onların günahlarından da pay alacaktır. Aynı şekilde bir haramı icat eden kişi yapılan bütün günahlardan pay alacaktır. Mesela Adem (as) oğlu kabil ilk cinayeti işlediği için ve bu harama yol açtığı için kıyamete kadar işlenen her günahtan oda payını alacaktır. Hayra çığır açanda öyledir.
OY VEREN OYUNDAN SORUMLUDUR Ey oy veren güzel kardeşim verdiğin oyun sorumluluğunu bil. Hem dünyanı hem ahiretini karartma ve milyonlarca insanın vebalini yüklenme unutma ki biz kendimizi düzeltmedikçe Allah(cc) Bizim durumumuzu düzeltmez. İşte
AYET: (Rad.11)”Bir toplum kendilerindeki özellikleri değiştirinceyekadar Allah onlarda bulunanları düzeltmez.”
Bu ayette cenabı hakkın ne demek istediği açık değil mi? Siz böyle devam ettiğiniz müddetçe Allah için vatanınız için toplumun menfaati için değil de sırf nefsiniz ve menfaatiniz, çıkarınız için oy vermeye devam ettikçe bende sizi süründürmeye devam ederim. Buyuruyor. Ve sizin verdiğiniz oylar neticesinde kasabanızda başa getirdiğiniz kötü liderler peydahlanır. İşte AYET: (Enam.123)”Böylece biz her kasabada aralarda bozgunculuk yapmaları için günahkarlarını liderler yaptık onlar yalnız kendilerini aldatırlar. Ama farkında olmazlar.”
Gördün mü? ayet ne buyuruyor. Siz oy verdiniz bende lider yaptım. Siz istediniz. hem adamı sen seç veya adamın zulumlarına katlan hem de Allahı suçla başımıza neden bunu verdin diye sen getirdin onu başa hadi sen getirmedin diyelim niye zulmune razı oluyorsun neden onu almıyorsun ordan. Ondan sonrada yandım Allah diyorsun. Bir memleketin helakına sebep olanlar o memleketi yönetenlerdir buyrun
AYET: (İsra.16)”Bir ülkenin helakına sebep ele başlarıdır.”
işte sen liderini seçerek elebaşını seçerek ülkenin helakına sebepoluyorsun. Ama sanma ki Allaha bunun hesabını vermeyeceksin liderinle beraber sende huzura çağrılacaksın. işte
AYET:(İsra.71)”Her insan topluluğunu önderleri ile birlikte çağıracağız.”
Neymiş liderinle birlikte huzura çağrılacaksın eğer güzel işler yaptıysa liderin sende nasibleneksin kötü işler yaptıysa sende cezalanacaksın ve yukarıdaki(araf.38) ayetinde geçtiği gibi muamele göreceksin. Demek ki hem oy veren hem de oy verilen sorumlu olacak hem kendi günahlarını hem de sebep oldukları milyonların günahlarını yüklenecektir. Allah(cc) durup durup dururken hiçbir ülkeyi helak etmez. O adalet sahibidir. İşte AYET:(enam.131)”Gerçek şu ki halkı habersizken rabbin haksızlık ile ülkeyi helak edici değildir.”
Demek ki Rabbim durup dururken hiçbir ülkeyi helak etmez mutlaka sebepleri verdır. İşte bir sebep ayette şöyle geçer.
AYET: (Kasas.58)” (” Bir ülke helak olacağı zaman o ülkenin zenginlik sebebiyle şımarmış elebaşlarına iyilikleri emrederiz. Buna rağmen onlar orada kötülük işlerler. Böylece o ülke helaka müstehak olur. Bizde orayı darmadağan ederiz.”
AYET: Ankebut.31)” Biz refahından şımarmış nice memleketi helak ettik.”
AYET: ”(Kasas.59Elçilerimiz dediler ki biz bu memleket halkını helak edeceğiz çünkü oranın halkı zalim kimselerdir)”Zaten biz anacak halkı zalim olan memleketi helak ederiz.’
NEDEN? KAFİRLER ZENGİN MÜSLÜMANLAR FAKİR
AYET: (Enbiya 11)”Zalim olan nice beldeyi kırıp geçirdik.”
Sayın okurum insanlara zulmeden taşkınlık yapan, haksızlık yapan, çalan çırpan yöneticilerin sonunu bakın
AYET: (Şura.42)”İnsanlara zulmedenlere ve yeryüzünde haksız yere taşkınlık edenlere ceza vardır. İşte acıklı azap onlaradır.”
Sayın okurlarım cenabı hak sabırlıdır acele etmez. Yoldan çıkan bir ülkeyi hemen helak etmez, ona bir müddet tanır. O nedenle bugün zalim olan nice memleketler. Allahın takdir ettiği günü bekliyor, o gün geldi mi allah(cc) onları da ötekiler gibi helak edecektir. işte delili
AYET: (isra.58)”Kafirlerin helakı için acele etme biz onların günlerini sayıyoruz. Ne kadar ülke varsa biz onların hepsini kıyamet gününden önce ya helak edecek ya azaplandıracağız.”
Bugün dünyaya hakim olan ve dünyaya zulmeden Amerikanın’da sonu yakındır merak etmeyin. Sayın okurlarım yüce Allah ülkelerin helakında acele etmediği gibi insanların cezalandırmasında da acele etmez. Belli bir süreye kadar erteler ve sonunda ya dünyada ya ahirette yada ikisinde birden cezalandırır. işte
AYET:(Fatır.45)”Eğer Allah(cc) yaptıkları yüzünden insanları hemen cezalandırsaydı yeryüzünde hiçbir canlı kalmazdı. Allah belli bir sure erteler ve cezalandırır.”
NEDEN KAFİRLER ZENGİN MÜSLÜMANLAR FAKİR: Bugün Müslümanların tamamına yakını bu soruyu kendi kendilerine veya birbirlerine soruyor. En çok sorulan ve cevabı merak edilen soru budur. Her konuda olduğu gibi kuran-ı kerimin bu soruya da cevabı vardır. işte cevap
AYET: (Zuhruf.33-35)”Şayet insanların küfürde birleşmiş bir tek ümmet olması tehlikesi bulunmasaydı Rahmanı inkar edenlerin(kafirlerin)tavanlarını ve üzerlerine yaslanacakları koltuklarını da hep gümüşten yapardık ve onları ziynetlere boğardık. Bütün bunlar sadece dünya hayatının geçimliliğidir. Ahiret ise Rabbinin katında Allahın azabından sakınıp rahmetine sığınanlara mahsustur”.
Evet sayın okurlarım yanlış okumadınız hata yok kafirlere tavanları ve koltukları gümüş ve zinetlere boğmak istiyorum buyurduğu Müslümanlar değil Kafirler. Allah(cc) yarattığı kullarını elbet biliyor. Ben kafirlere dünyada istedikleri her şeyi vermek istiyorum. Çünkü ahirette nasipleri yok onların, cenneti dünya fakat ben kafirlerin hepsini zengin edersem Müslümanlar onlara heves eder hepsi kafir olur. İşte bu yüzden ağırlıklı olarak onlara zenginlik versem de Müslümanlara da zenginlik veriyorum. Kafirlerin kimisine fakirlik veriyorum ki Müslümanlar onlara heves edip kafir olmasınlar, ama böyle olmasına rağmen bazı inancı zayıflar maalesef dinlerini değiştirebilmektedirler. Şimdi anladık mı neden kafirler zengin Müslümanlar fakir şimdi anladık mı Allah (cc) habibim dediği en çok sevdiğim dediği sen olmasaydın dünyayı yaratmazdım dediği. alemlere seni rahmet olarak gönderdiğim dediği peygamberimizi niçin yetim ve öksüz büyüttüğünü, erkek çocuklarını niçin yaşatmadığını, niçin açlıktan karnına taş bağlayacak kadar fakir bıraktığını anladınız mı, Demek ki Allah sevdiği kula daha fazla mükafat vermek için onu dünyada çilelerle imtihan ediyor. Teşbihte hata olmaz çocuğunu seven ana baba onu yıllarca okutur. Her sabah kaldırır, ders çalışmak için zorlar o çocuk için azaptır o ana babanın o çocuğa kastımı var yok adam olması için bu zülmü yapıyor ona ama onu sevmese okutmaz çocukta zahmet etmez hangisi çocuğuna dost.
Sayın okurlarım unutmayalım ki kafirlerin refahı zenginliği en 70 senedir halbuki Müslümanların refahı ve zenginliği ebedi olarak cennette kalmaktır. Biliyorsunuz İmamı azam zengindi. Bir gün gümüş eğerli paha biçilmez saf kan asil atıyla ve son derece zengin giyimle dolaşırken fakir bir kafir atın önüne geçmiş imamı azamı durdurmuş demiş ki Hani bu dünya Müslümanlara cehennem kafirlere cennetti sana bak bana bak. Evet doğrudur demiş öyledir ama benim şu andaki sahip olduğum nimetler cennetteki kazanacağım nimetlerin yanında bir hiçtir. Senin de bu dünyada yaşadığın sıkıntılar cehennemde yaşayacağın sıkıntılar yanında bir hiçtir. Sayın okurlarım çok uzattığımın farkındayım o nedenle Müslümanların zaferi ne zaman, ne zaman İslam dünyaya hakim olacaktır. Bu konuda 50 ayet olduğu halde sadece bir kaç ayet numarası verecem ki merak eden arkadaşlar araştırsın.
AYET: (Saff.13)” Seveceğiniz başka bir şey var müminlere müjdele ki Allahın yardım ve fethi çok yakındır.”
Başka ayetler için bakınız.(saff.8, kalem.48, mümin.77, tarık.15, aliimran.139, enbiye.105, hac.40,hac.48, kehf.59, meryem.75, meryem.84, enfal.8, isra.81, nur.55, enbiye.18, hac.61,saffat.172, fatır.45, mümüin.21, isra.5)v.b merak eden okuyucularımın dikkatine sunulur. selam ve dua ile